Utah Mormons, Protestants finding new spiritual home in ancient Orthodox church

Ομπάμα vs Μακέιν: Πόσο «πράσινοι» είναι; Σε λιγότερο από ένα μήνα οι επικεφαλής των Δημοκρατικών και των Ρεπουμπλικάνων αναμετρώνται για τη θέση του επόμενου ενοίκου στον Λευκό Οίκο. Στις ουκ ολίγες και σημαντικές δοκιμασίες που περνάνε οι υποψήφιοι, το kathimerini.gr προσθέτει άλλη μία. Tους «τεστάρει» -με τη βοήθεια της αμερικανικής Greenpeace- σε περιβαλλοντικά και ενεργειακά ζητήματα, επιχειρώντας να αντιληφθεί τις προθέσεις τους. Του Χρήστου Σύλλα syllas@kathimerini.gr Πριν από λίγο καιρό η αμερικανική μη κερδοσκοπική, περιβαλλοντική οργάνωση «National Wildlife Federation» είχε θέσει σε δημόσιο επίπεδο επτά ερωτήσεις σχετικά με περιβαλλοντικά και ενεργειακά ζητήματα στον Τζον Μακέιν και τον Μπαράκ Ομπάμα. Οι δύο υποψήφιοι για την αμερικανική προεδρία κλήθηκαν να απαντήσουν, μεταξύ άλλων, στην εξής ερώτηση: «Αν ήσουν ζώο, ποιο θα διάλεγες και γιατί;». Διαβάστε «Greenpeace: Η αναμέτρηση των δύο μονομάχων» O μεν επικεφαλής των Ρεπουμπλικάνων, δήλωσε «κοφτά» και χωρίς να δώσει εξηγήσεις ότι θα ήθελε να είναι ένα ιαγουάρος (τζάγκουαρ). Ο δε Δημοκρατικός υποψήφιος, χωρίς να κατονομάσει το ζώο που θα ήθελε να είναι, είπε ότι τα κατοικίδια είναι ευχάριστη συντροφιά για αρκετούς και εξέφρασε την επιθυμία του να αγοράσει έναν σκύλο στις κόρες του άμα το τέλος της εκστρατείας του. Πρόσθεσε επίσης ότι ο ίδιος δεν αποτελεί εξαίρεση εντός των Αμερικανών που αγαπούν και εκτιμούν την άγρια πανίδα. Μια πρόχειρη επικοινωνιακή προσέγγιση αυτών των απαντήσεων αναδεικνύει, σε γενικές γραμμές, το πώς αντιμετωπίζουν το ζήτημα του περιβάλλοντος και της ενέργειας οι δύο Αμερικανοί υποψήφιοι. Ο Τζον Μακέιν απάντησε λιτά και επιθετικά επιλέγοντας ένα σαρκοφάγο ζώο, ιθαγενές είδος που απαντάται στην Αμερική και ονομάζεται από πολλούς αμερικάνικη τίγρη. Το ζώο που επέλεξε ο Μακέιν παραπέμπει στην άγρια φύση και επισείει σύμβολα και παραστάσεις της αμερικάνικης επαρχίας. Την ίδια στιγμή, το «τζάγκουαρ» παραπέμπει στην επώνυμη μάρκα αυτοκινήτων. Στον αντίποδα, ο γερουσιαστής από το Ιλινόι δεν έδωσε μια συγκεκριμένη απάντηση αλλά κατάφερε να καλύψει ένα μεγάλο συνειρμικό πεδίο της κουλτούρας των Ηνωμένων Πολιτειών. Αναφέρθηκε και στη σημασία της άγριας πανίδας που συναντάται στην επαρχία αλλά και στα κατοικίδια που έχουν στα σπίτια τους οι κάτοικοι των πόλεων. Χρησιμοποίησε μάλιστα και την οικογενειακή αγάπη προς τα κατοικίδια ως επιχείρημα για την αγορά ενός σκύλου και τη φροντίδα του εντός σπιτιού, φορτίζοντας έτσι συναισθηματικά την απάντησή του. Από τη μια, ο λιτός, «επιθετικός», χωρίς την ανάλογη τεκμηρίωση στις εξηγήσεις του, Μακέιν, και από την άλλη ο ψύχραιμος, διαλλακτικός και έτοιμος για διαπραγματεύσεις Ομπάμα που δεν δίνει, ωστόσο, μια ξεκάθαρη απάντηση. Περιβαλλοντική ατζέντα σε μια δύσκολη περίοδο Αυτό είναι πάνω-κάτω το «πράσινο» πολιτικό αποτύπωμα των δύο υποψηφίων. Οι περισσότερες περιβαλλοντικές οργανώσεις των ΗΠΑ μάλλον το «επιβεβαιώνουν», καθώς στην πλειονότητα τους δείχνουν να ευνοούν την υποψηφιότητα Ομπάμα έναντι του Μακέιν σε μια ιδιαίτερα δύσκολη για τους Αμερικανούς περίοδο. «Τα αμερικανικά μίντια στρέφουν την προσοχή τους σε ζητήματα όπως η οικονομική κρίση, η εξωτερική πολιτική (ειδικά οι πόλεμοι στο Ιράκ και το Αφγανιστάν) και το σύστημα υγείας. Ασχολούνται πολύ με ενεργειακά ζητήματα, τοποθετώντας τα, ωστόσο, υπό το σκεπτικό του 'πως κρατάμε χαμηλά το κόστος' και όχι μέσα από μια 'κλιματική' οπτική», σχολιάζει στο kathimerini.gr o Nick Berning, εκπρόσωπος της περιβαλλοντικής οργάνωσης, Friends of the Earth Action. «Ο Ομπάμα δείχνει ότι έχει ένα σοβαρότερο σχέδιο», δηλώνει στο kathimerini.gr o Νick Berning. «Στα προεδρικά ντιμπέιτ, ελάχιστες ερωτήσεις έχουν γίνει στους υποψηφίους για την κλιματική κρίση», εξηγεί o κ. Berning. «Για του λόγου το αληθές, οι ίδιοι υποψήφιοι αναδείκνυαν τέτοια ζητήματα πολύ πιο συχνά από τις ανάλογες δημοσιογραφικές ερωτήσεις που δέχονταν». Έπειτα από οκτώ χρόνια ανεπαρκούς περιβαλλοντικής πολιτικής από τη διοίκηση Μπους, σύμφωνα τουλάχιστον με τις οργανώσεις που παρακολουθούν τα πράγματα, τα μίντια των ΗΠΑ δεν φαίνεται να εντάσσουν ψηλά στην ατζέντα το ζήτημα «περιβάλλον». O Μark Hertsgaard έγραφε χαρακτηριστικά στο «Τhe Nation» ότι επί Μπους μόνο 60 είδη καταγράφηκαν ως απειλούμενα ή υπό εξαφάνιση, σε αντίθεση με τις πρότερες διοικήσεις Κλίντον και του πατέρα Μπους, με 521 και 232 είδη αντίστοιχα. Όπως και να 'χουν τα πράγματα, η Greenpeace συμφωνεί με την διαπίστωση του Nick Berning για την οικονομική διάσταση που σηματοδοτεί την περιβαλλοντική συζήτηση στις ΗΠΑ. «Τόσο τα μίντια όσο και οι υποψήφιοι μας χρειάζεται να αναδείξουν τη σύνδεση ανάμεσα στην υγεία του κλίματος και την υγεία της οικονομίας μας», επισημαίνει στο kathimerini.gr η Meg Boyle, εκπρόσωπος της αμερικανικής Greenpeace και ειδικός στην πολιτική για το φαινόμενο του θερμοκηπίου. «Σε βραχυπρόθεσμο επίπεδο: την ώρα που οι οικογένειες των Αμερικανών υποφέρουν από τα αυξανόμενα ενεργειακά κόστη, η πετρελαϊκή βιομηχανία κατέγραψε κέρδη πάνω από 155 δισεκατομμύρια δολάρια το 2007. Η αμερικανική ενεργειακή πολιτική πρέπει να σχεδιαστεί για να βοηθήσει τον μέσο Αμερικανό. Πρέπει να σταματήσει να χρηματοδοτεί την παλιά, 'βρώμικη' ενεργειακή οικονομία και να επενδύσει σε καθαρές και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας», καταλήγει η κ. Boyle. Η μάχη επί της ουσίας Μια σύντομη ματιά στις τοποθετήσεις των δυο πολιτικών μάλλον δίνει το προβάδισμα στον Μπαράκ Ομπάμα έναντι του βετεράνου του Βιετνάμ, Τζον Μακέιν. Σύμφωνα με αξιολόγηση της οργάνωσης «League of Conservation Voters», ο Μακέιν τείνει να ψηφίζει αντιπεριβαλλοντικά περίπου τρεις στις τέσσερις φορές (24%), την ίδια στιγμή που ο Ομπάμα είχε σκορ 86%. Η αξιολόγηση της LCV γίνεται με βάση το ιστορικό των υποψηφίων σε ψηφοφορίες που αφορούν περιβαλλοντικά ζητήματα. Αξίζει να σημειωθεί ότι για το 2007, το σκορ του Μακέιν είναι 0% (!) καθώς έλαμψε δια της απουσίας του από την Γερουσία, ακόμη και από το σημαντικό νομοσχέδιο -που εντέλει δεν ψηφίστηκε- για την ανάκληση φοροαπαλλαγών στην πετρελαϊκή βιομηχανία και τη χρηματοδότηση «πράσινων» προγραμμάτων. Ο Αφροαμερικανός υποψήφιος δείχνει να κερδίζει έδαφος όσον αφορά την χρήση πυρηνικής ενέργειας, ένα «καυτό» περιβαλλοντικό ζήτημα. Ενώ ο αντίπαλός του είναι υπέρ της κατασκευής 45 πυρηνικών εργοστασίων μέχρι το 2030, ο ίδιος έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι παρόλο που το κράτος έχει δαπανήσει δισεκατομμύρια δολάρια στην κατασκευή πυρηνικών εργοστασίων, δεν έχει αποδειχτεί η ασφαλής αποθήκευση των αποβλήτων. Επιπλέον, ο Ομπάμα, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο για πυρηνικά εργοστάσια, έχει δηλώσει ότι πριν από οποιοδήποτε σχετικό εγχείρημα χρειάζεται η συναίνεση της κοινής γνώμης. Όσον αφορά την ενεργειακή εξοικονόμηση, ο Μακέιν δείχνει να μην έχει ένα σαφές σχέδιο, την ίδια στιγμή που ο αντίπαλός του προτείνει πιο συγκεκριμένα μέτρα και φαίνεται να είναι υπέρμαχος της εργασίας που θα προκύψει από την «πράσινη αγορά». Τέλος, σύμφωνα με τα στοιχεία που μας παρείχε η αμερικανική Greenpeace και για τους δύο υποψηφίους (Βλ. «Greenpeace: Η αναμέτρηση των δύο μονομάχων»), ο Ρεπουμπλικανός υποψήφιος μοιάζει περισσότερο εξαρτημένος από το πετρελαϊκό λόμπι και άρα πιο αδύναμος να κόψει τους δεσμούς με την βιομηχανία των «βρώμικων ορυκτών». Σε επίπεδο χρηματοδότησης μάλιστα, ο Μακέιν δέχτηκε περίπου τα τριπλάσια χρήματα συγκριτικά με τον Ομπάμα. Οι χορηγίες για την εκστρατεία του πρώτου έφτασαν τα 971.418 δολάρια μέχρι τον Αύγουστο ενώ για τον Ομπάμα άγγιξαν τα 345.150 δολάρια. www.kathimerini.gr με πληροφορίες από The Nation, www.lcv.org, www.wnf.org