από Καθημερινή .-------- Επιλογές.λορνιόν
Του Νικου Νικολαου
Ποιοι είναι οι παράγοντες που κρατάνε ψηλά τον ρυθμό ανάπτυξης στην Ελλάδα και για πόσο καιρό θα συνεχίζουν να τη στηρίζουν και να την ενισχύουν; Στο ερώτημα αυτό οι απαντήσεις που δίνει η κυβέρνηση από τη μια μεριά και η επιχειρηματική κοινότητα από την άλλη διαφέρουν σημαντικά. Η κυβέρνηση π.χ. υποστηρίζει ότι η οικονομική της πολιτική, όπως εκφράστηκε τα τρία τελευταία χρόνια με τις μεταρρυθμίσεις που προωθήθηκαν αλλά και με την εξυγίανση των δημοσίων οικονομικών, υπήρξε ο παράγοντας εκείνος που άλλαξε το σκηνικό, καθώς βελτίωσε την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό και αποκατέστησε ένα φιλικό κλίμα για την επιχειρηματικότητα που επέτρεψε την αύξηση των ιδιωτικών επενδύσεων. Οχι μόνο ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών κ. Γ. Αλογοσκούφης αλλά και ο πρόεδρος της κυβέρνησης κ. Κώστας Καραμανλής δεν κουράζονται να επαναλαμβάνουν ότι σε αντίθεση με την περίοδο Σημίτη όπου τον τόνο τον έδιναν οι δημόσιες επενδύσεις, τώρα ατμομηχανή της ανάπτυξης είναι οι ιδιωτικές επενδύσεις και οι εξαγωγές. Την ίδια άποψη εκφράζει και το τμήμα μελετών της Alpha Bank που προβλέπει ότι η αύξηση του ΑΕΠ το 2007 θα υπερβεί και πάλι το 4,1% με προοπτική να ανέβει πιο πάνω αν το πετρέλαιο σταθεροποιηθεί.
Αντίθετα, επιχειρηματικοί κύκλοι αλλά και διεθνείς οργανισμοί (ΔΝΤ, ΟΟΣΑ και κυρίως Ευρωπαϊκή Επιτροπή) χωρίς να αρνούνται την πρόοδο που επετεύχθη επί των ημερών της παρούσης κυβερνήσεως, συνδέουν τους υψηλούς ρυθμούς μεγέθυνσης του ΑΕΠ στην Ελλάδα (άνω του 4%) με την επίσης μεγάλη ανάπτυξη της διεθνούς οικονομίας και κυρίως με τη διευρυνόμενη κατανάλωση. Για τη Eurobank π.χ. στο τμήμα οικονομικής ανάλυσης της οποίας προΐσταται ο τ. οικονομικός σύμβουλος του Σημίτη, καθηγητής κ. Γκίκας Χαρδούβελης, ατμομηχανή της ανάπτυξης στην Ελλάδα παραμένει η εσωτερική ζήτηση, δηλαδή η αύξηση των εισοδημάτων και τα τραπεζικά δάνεια ιδιαίτερα τα στεγαστικά.
Σε άνοδο η κατανάλωση
Η εν λόγω εκτίμηση που είναι και αυτή κοντά στην πραγματικότητα επιβεβαιώνεται από τον αυξημένο τζίρο των εμπορικών καταστημάτων, την άνοδο της οικονομικής δραστηριότητας και κυρίως από τη διεθνή τουριστική έκρηξη από την οποία επωφελείται τώρα η Ελλάδα. Η Σαντορίνη π.χ. έχει αρχίσει «να βουλιάζει» από τις χιλιάδες των τουριστών που καθημερινά αποβιβάζουν τα κρουαζιερόπλοια, ενώ το καλοκαίρι αυτή αλλά και τα άλλα νησιά του Αιγαίου θα έχουν πληρότητα 100%. Ο τουρισμός αναδεικνύεται έτσι στον πιο δυναμικό παράγοντα ανάπτυξης της οικονομίας μας με τα μεγάλα έσοδα που προσφέρει, τις θέσεις απασχόλησης που δημιουργεί και την αγοραστική κίνηση που τονώνει.
Η άνοδος της ιδιωτικής κατανάλωσης όμως όπως και ο τουρισμός για να διατηρηθούν και να ασκούν τις ευεργετικές τους επιδράσεις πρέπει να στηριχθούν από τις κατάλληλες υποδομές και από πολιτικές διαφύλαξης του περιβάλλοντος που δυστυχώς λείπουν από τη χώρα μας. Το οδικό δίκτυο παραμένει κακό, αεροδρόμια στην επαρχία δεν υπάρχουν, ενώ η καθαριότητα στις ακτές επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων!
Οι ανεπάρκειες αυτές στην υποδομή της χώρας σημαίνουν όμως ότι η ανάπτυξη δεν είναι εγγυημένη μακροπρόθεσμα, χωρίς αποφασιστικές παρεμβάσεις και αλλαγές από την πλευρά της κυβερνήσεως. Ο ΟΟΣΑ π.χ. στην ετήσια σύνοδο του οποίου συμμετείχε προχθές ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών κ. Γ. Αλογοσκούφης αναφερόμενος στην υποχρέωση της χώρας μας να φθάσει το 2010 σε πλεονασματικούς προϋπολογισμούς, τονίζει: «Μακροπρόθεσμη δημοσιονομική σταθερότητα θα μπορούσε να επιτευχθεί μόνο μέσω ευρείας κλίμακας μεταρρυθμίσεων στα συστήματα συντάξεων και υγειονομικής περίθαλψης, ενώ την ίδια στιγμή η αγορά εργασίας θα πρέπει να γίνει περισσότερο ελαστική για να διατηρηθεί υψηλή η ανάπτυξη». Εξάλλου, ο αρμόδιος Επίτροπος κ. Χοακίν Αλμούνια που εισηγήθηκε την έξοδο της Ελλάδας από την επιτήρηση δεν έχει κουρασθεί να επαναλαμβάνει ότι χωρίς διαρθρωτικές αλλαγές με πρώτη την επίλυση του ασφαλιστικού, η ανάπτυξη δεν θα αποδειχθεί βιώσιμη και προπαντός διατηρήσιμη.
Το κρίσιμο όμως ερώτημα είναι αν η κυβέρνηση, απέχοντας τώρα πλέον μόνο λίγους μήνες πριν από τις εκλογές, έχει το κουράγιο να συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις. Με εξαίρεση τον πρωθυπουργό, κανείς από τους υπουργούς της δεν το πιστεύει αυτό και οι λίγοι μεταρρυθμιστές υπουργοί (Αλογοσκούφης, Παυλόπουλος κ.λπ.) εξαντλούν τις προσπάθειές τους στο να συμπεριληφθούν στο προεκλογικό πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας οι αλλαγές της επόμενης τετραετίας. Οπως υποστηρίζουν, η έγκαιρη εξαγγελία αυτών των αλλαγών θα κινητοποιήσει υπέρ της Νέας Δημοκρατίας όλα τα δυναμικά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας ενώ θα βοηθήσει γενικότερα τους πολίτες να συνειδητοποιήσουν ότι απέναντι στους λαϊκισμούς του ΠΑΣΟΚ υπάρχει μια ρεαλιστική πρόταση που η εφαρμογή της εγγυάται την ευημερία και την κοινωνική συνοχή.
Πάντως, οι σκεπτόμενοι υπουργοί μέσα στην κυβέρνηση (που δυστυχώς δεν αποτελούν και την πλειοψηφία) ανησυχούν για τη χαλάρωση του μεταρρυθμιστικού έργου που παρατηρείται τους τελευταίους μήνες, ενώ από την άλλη πλευρά δεν κρύβουν τους φόβους τους ότι η παρατεταμένη εκλογολογία σε συνδυασμό με την επίμονη σκανδαλολογία στην οποία επιδίδεται το ΠΑΣΟΚ έχουν αλλάξει επί το δυσμενέστερο το πολιτικό σκηνικό και αυτό είναι σε βάρος της οικονομίας. Πράγματι, τα τρία προηγούμενα χρόνια οι μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης, έστω και αν χαρακτηρίζονταν άτολμες από ορισμένους επιχειρηματίες, έδιναν τον τόνο στην πολιτική ζωή, επέτρεπαν στην κυβέρνηση πρωτοβουλίες και γέμιζαν με ούριο άνεμο τα πανιά της οικονομίας.
Λείπει η «ζωντάνια»
Τώρα το κλίμα έχει αλλάξει. Το πολιτικό περιβάλλον δεν βοηθά στην οικονομία. Βέβαια, οι οικονομικοί δείκτες παραμένουν καλοί και οι ισχυρές και εξωστρεφείς επιχειρήσεις συνεχίζουν να επενδύουν στη χώρα και στα Βαλκάνια. Μια οικονομία όμως για να πάει μπροστά χρειάζεται γενική κινητοποίηση όλων των επιχειρήσεων, μεγάλων αλλά και μικρομεσαίων, και προπαντός χρειάζεται μια κυβέρνηση που να εργάζεται με ζωντάνια και να πραγματοποιεί τομές και αλλαγές. Και αυτά δυστυχώς λείπουν στο τέταρτο και κρίσιμο έτος της θητείας της κυβέρνησης.
Comments