είμαστε για τα μπάζα/καθημερινή/ Χ Τσούκας

Τι θα περιμένατε να δείτε σε μια συνέντευξη του υπουργού Δημόσιας Τάξης, ιδιαίτερα σε μια περίοδο που το υπουργείο του επικρίνεται για αποδεδειγμένη ανικανότητα στην αντιμετώπιση της εγκληματικότητας και της τρομοκρατίας; Στρατηγική, σχέδιο, μεθοδικότητα, εποικοδομητική αυτοκριτική, υποθέτω. Με μια λέξη, σοβαρότητα. Τι είδατε στην πρόσφατη συνέντευξη του υπουργού Δημόσιας Τάξης κ. Βύρωνος Πολύδωρα στην «Καθημερινή» (6/5/2007); Επιτρέψτε μου να σας το θυμίσω.

«Τι μπορεί πρακτικά να γίνει για να αλλάξει η κατάσταση στα Εξάρχεια;», ρωτούν οι δημοσιογράφοι Δώρα Αντωνίου και Γιάννης Σουλιώτης. Ο κ. Πολύδωρας απαντά ότι βρίσκει την ερώτηση «ωραία και ενδιαφέρουσα» και εκφράζει τον «σεβασμό» του στα Εξάρχεια ως «χώρο ζύμωσης ιδεών». Δηλώνει, συγχρόνως, ότι δεν θα γίνει «η βία ανεκτή, ούτε τα γκαζάκια ούτε το κάψιμο των αυτοκινήτων ούτε το σπάσιμο των βιτρινών [...]». Χαιρόμαστε που ο υπουργός Δημόσιας Τάξης διαλύει, επιτέλους, κάθε ίχνος υποψίας ότι θα μπορούσε να είναι ανεκτικός στην κατάλυση της έννομης τάξης. Αν μαθαίναμε και τα σχέδιά του για την αντιμετώπιση της βίας, δεν θα ήταν καλύτερα;

Συνεχίζουν οι δημοσιογράφοι: «Εχουμε μια σειρά από τρομοκρατικά χτυπήματα από το 2004 ώς σήμερα [...] Γιατί δεν έχει συλληφθεί ούτε ένας ύποπτος γι’ αυτά; [...]». Απαντά ο κ. Πολύδωρας: «Η προσπάθεια αναβίωσης της τρομοκρατίας είναι καταδικαστέα. Δεν θα περάσει. Η θέση μας είναι θέση απόλυτης καταδίκης και σύγκρουσης με αυτές τις δυνάμεις που θέλουν να προκαλέσουν ανησυχία στη χώρα και στην ελληνική κοινωνία. Ασφαλώς και επιβάλλεται και τηρούμε ψυχραιμία και αντιμετωπίζουμε μεθοδικά και επιστημονικά και το νέο αυτό φαινόμενο. [...]». Για να μην αμφιβάλετε για τη διανοητική σας επάρκεια, ξαναδιαβάστε παρακαλώ την ερώτηση.

Πάμε παρακάτω. Ρωτούν οι συνεντευξιαστές: «Εμπιστεύεστε πλήρως τη σημερινή ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ.; Τους έχετε βάλει συγκεκριμένους στόχους και προθεσμίες για να εξαρθρώσουν τις αντιεξουσιαστικές ομάδες ή τους νέους τρομοκράτες;». Απάντηση: «Περιβάλλω την ηγεσία και όλους τους αξιωματικούς με την εμπιστοσύνη μου και απαιτώ αποτελέσματα. [...] Στόχους ασφαλώς και θέτω και ζητάω αποτελέσματα, ρωτώ τους αρμοδίους για την απουσία αποτελεσματικότητας. «Δεν μπορείτε να πιάσετε έναν “γκαζάκια” που τον έχετε και στις κάμερες, δεν μπορείτε να βρείτε και να πιάσετε τον Σεϊσίδη;». Αισθάνομαι ότι έχω έλλειμμα στην πληροφορία και στην παρενόχληση».

«Ελλειμμα στην παρενόχληση»; Τι εννοεί άραγε ο επικεφαλής των «πραιτώρων της πόλης»; Φοβάμαι ότι δεν θα το μάθουμε: η κρυπτικότητα της γλώσσας είναι στοιχείο χαρισματικής ηγετικής συμπεριφοράς. Ενδεχομένως, όμως, αναρωτιέστε: πώς μπορεί ο αρχιπραίτωρ να περιβάλλει με εμπιστοσύνη μια υπηρεσία την οποία εκλιπαρεί να συλλάβει έστω κι έναν «γκαζάκια»; Τι μετέτρεψε «ένα αρχηγείο αστέρων και ένα επιτελείο άξιων ανθρώπων», όπως χαρακτήρισε πέρυσι την Αστυνομία («Νέα», 8/6/2006), σε ένα αναποτελεσματικό όργανο σήμερα; Πώς είναι δυνατόν «Ολα [να] είναι υπό έλεγχο στο μέτωπο της εγκληματικότητας» και την ίδια στιγμή οι ληστείες το πρώτο εξάμηνο του 2006 να είναι το 65% όσων καταγράφηκαν ολόκληρο το 2005; («Νέα», 19/12/2006); Δεν έχει ευθύνες;

«Μήπως ο φόβος νεκρών σε επεισόδια αποτρέπει την Αστυνομία από το να κάνει καλά τη δουλειά της;», ρωτάνε οι δημοσιογράφοι. «Η αστυνομία δεν έχει βεντέτα με κανέναν», αποφαίνεται ο κ. Πολύδωρας. «[...] Η βία των αντιεξουσιαστών αποτελεί μονομερή δράση που δεν έχει στέρεο σκεπτικό. [...] Παιδιά μας είναι και αυτοί, που «λατρεύουν τη βία», δεν θέλουμε να τους δούμε ποτέ οριστικά ως «απολολότα όντα». Στρέφεται και σε αυτούς η σκέψη και η προσοχή μας [...]». Καλοί μου αντιεξουσιαστές, μην μπερδεύεστε, δεν μιλά ο μοναχός Παΐσιος ή ο Δαλάι Λάμα, αλλά ο υπουργός Δημόσιας Τάξης! Μπορεί να μην κοπιάζει για τη σύλληψή σας, προσεύχεται όμως για τη σωτηρία σας!

«Εχετε ποτέ σκεφθεί να παραιτηθείτε; [...]», ρωτούν οι δημοσιογράφοι. Εδώ αρχίζει η τριτοπρόσωπη κενολογία. «O Βύρων Πολύδωρας δεν είναι «κολλημένος με την καρέκλα». [...] Εμείς προσπαθήσαμε σκληρά, καταβάλαμε κάθε δυνατή προσπάθεια και τα αποτελέσματα μας δικαίωσαν. Είχαμε μια επιτυχημένη χρονιά. Βγάλαμε δέκα Πολυτεχνεία το 2006. Οχι ένα! Με ένταση. Κάναμε σοβαρή σχεδίαση για να εξουδετερώσουμε την πλάνη και την ειδωλολατρία της βίας και να αποφύγουμε «το μη θεραπευόμενο». Το μέγα επίτευγμά μας σε αυτές τις «συγκρούσεις» είναι το αναίμακτο, το ότι «δεν λύθηκε μύτη». [...] Τώρα, όλοι κινούνται στη λογική και ρητορική Πολύδωρα, που δεν είναι άλλη από τη γλώσσα της αλήθειας που σώζει. [...]».

Η φλύαρη μεγαλοστομία συνοδεύεται από την Οργουελική προπαγάνδα και το ιεραποστολικό ύφος. Η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη ταλαιπωρούνται εδώ κι ένα χρόνο από βιαιοπραγίες ανεξέλεγκτων ταραξιών, αστυνομικά τμήματα «γαζώνονται» από τρομοκράτες, πρεσβείες βάλλονται από ρουκέτες, αστυνομικοί φρουροί δολοφονούνται ή αφοπλίζονται, αλλά, κατά τον υπουργό Δημόσιας Τάξης, «δεν λύθηκε μύτη»! Εφόσον ο πρωθυπουργός δεν δολοφονήθηκε ακόμα, μάλλον δεν υπάρχει λόγος ο αρμόδιος υπουργός να σκέφτεται το ενδεχόμενο παραιτήσεως. Αλλωστε, τα αυτοθυσιαστικά του αισθήματα είναι γνωστά: «Αγγαρεία κάνω, ποινή εκτίω», δήλωσε πρόσφατα στη Βουλή («Νέα, 5/5/2007).

Απτόητοι οι καλοί δημοσιογράφοι επιμένουν: «70 -100 “παιδιά” τρομοκρατούν την πολιτική ηγεσία, τα σπάνε στο κέντρο και ενώ όλοι ξέρουν ποιοι είναι, δεν συλλαμβάνεται κανείς. Ποιος φταίει;». Εδώ ο ιεραπόστολος δίνει το λόγο στον τηλεπαραθυρόβιο σχολιαστή: «Το πρόβλημα με τη δράση των “γνωστών - αγνώστων” ή των ειδωλολατρών της βίας ταλανίζει την ελληνική κοινωνία τρεις δεκαετίες και δικαίως οι συμπολίτες μας εξοργίζονται με την επαναλαμβανόμενη δράση και τη συνεχή καταστροφομανία τους. Ομως έχουν γνώση οι φύλακες. Η βία σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να είναι ανεκτή. [...]». Και συνεχίζει ο σχολιαστής, συγγνώμην ο υπουργός Δημόσιας Τάξης: «Αυτό το πρόβλημα, βέβαια, [...] θα πρέπει να το δούμε και ως κοινωνικό φαινόμενο. Στο οποίο ο κάθε κοινωνικός φορέας, τα κόμματα, οι γονείς θα πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να συμμετάσχουν σε ένα δημόσιο διάλογο για την εξάλειψη αυτού του φαινομένου».

Πόσο υπεύθυνα ενήργησε ο κ. Πολύδωρας, όπως μας προτρέπει να κάνουμε τώρα, όταν ήταν συντονιστής δημόσιας τάξης, την εποχή που το κόμμα του ήταν στην αξιωματική αντιπολίτευση; Οταν το καλοκαίρι του 2002 έγιναν οι πρώτες συλλήψεις μελών της «17 Νοέμβρη» από την τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Πολύδωρας μίλησε αρχικά για «στημένες συλλήψεις» και μετά για «ένα αόρατο χέρι που μπλοκάρει τις παραπέρα έρευνες», ενώ δεν παρέλειψε να κατηγορήσει το ΠΑΣΟΚ ότι παρείχε «πολιτικό κέλυφος για να δρα η τρομοκρατία» («Νέα», 3/9/2002). Γιατί να συνεργασθούν τώρα μαζί του αυτοί που χθες συκοφαντούσε;

Αν νομίζετε ότι η αερολογία είναι πεπερασμένο μέγεθος, ξανασκεφτείτε το. Σχολιάζοντας συγκεκριμένες ανεπάρκειες της Αστυνομίας, ο κ. Πολύδωρας δήλωσε πέρυσι: «Αυτά είναι με αρνητικό πρόσημο. Συνοδεύονται στην εξίσωση του αστυνομικού έργου με το δεύτερο μέρος της εξισώσεως, που είναι πολύ σοβαρή δουλειά. [...] Σας επαναλαμβάνω ότι και στο μέρος του αρνητικού πρόσημου τίποτα δεν έχει κριθεί, γιατί το παλεύουμε. Αισθανόμαστε δυνητικοί νικητές» («Νέα», 19/12/2006).

Τελικά, το πρόβλημα δεν είναι ο κ. Πολύδωρας. Ο καθένας φέρνει στο δημόσιο βίο την πραμάτεια του. Το πραγματικό πρόβλημα είναι τι είδους χώρα είναι αυτή που έχει για υπουργό Δημόσιας Τάξης έναν πολιτικό σαν τον κ. Πολύδωρα.

* Ο κ. Χαρίδημος Κ. Τσούκας είναι καθηγητής Οργανωσιακής Θεωρίας στο ALBA (στην ερευνητική θέση «Γεώργιος Δ. Μαύρος») και στο Πανεπιστήμιο Warwick, και διευθυντής του διεθνούς ακαδημαϊκού περιοδικού Organization Studies. (htsoukas@alba.edu.gr)