ο νέος Προεδρος της Γαλλίας . πηγή Καθημερινή

Ο ΝΕΟΣ πρόεδρος της Γαλλίας χαρακτηρίζεται ως εκσυγχρονιστής, μια προσωπικότητα που αναμένεται να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο όχι μόνο στην εσωτερική αλλά και στη διεθνή πολιτική σκηνή.

Ιδιαίτερα δραστήριος από τη θέση του υπουργού Εσωτερικών και ηγέτη του UMP, έχει διχάσει τη γαλλική κοινή γνώμη αρκετές φορές στο παρελθόν κυρίως σε θέματα μετανάστευσης. Η στάση του απέναντι στις μειονότητες που ζουν στα προάστια του Παρισιού είχαν οδηγήσει πολλούς να τον χαρακτηρίσουν διάδοχο του ακροδεξιού Λεπέν. Με μια δέσμη μέτρων αντιμετώπισε την παράνομη μετανάστευση και στόχευσε στην αφομοίωση των ειδικευμένων μεταναστών στη γαλλική κοινωνία. Η στάση του στο συγκεκριμένο θέμα και οι ακραίες, όπως χαρακτηρίστηκαν, εκφράσεις του το 2005 για τους ταραξίες των προαστίων, είναι ένας από τους λόγους που ο κ. Σαρκοζί έχει δημιουργήσει φανατικούς εχθρούς, όσο και φίλους, στη γαλλική πολιτική σκηνή και κοινωνία.

Γιος Ούγγρου μετανάστη ο ίδιος, οι κύριες επιρροές του εντοπίζονται στη Βρετανία, αφού δηλώνει θαυμαστής του Βρετανού πρωθυπουργού, Τόνι Μπλερ. Σύμφωνα με ένας από τους βιογράφους του, «ο κ. Μπλερ κατόρθωνε να σαγηνεύει τα μέσα ενημέρωσης με τον ίδιο τρόπο που το επιτυγχάνει ο Σαρκοζί. Επιπλέον ο Σαρκοζί ξέρει πώς να προωθήσει την πολιτική του ιδεολογία, ακριβώς όπως ο Μπλερ».

Από το 1983 έως το 2002 υπηρέτησε ως δήμαρχος του Νεϊγί, ενός από τα ευκατάστατα προάστια του Παρισιού, ενώ αργότερα κατέλαβε τη θέση του υπουργού Εσωτερικών, αφού ο πρώην πρόεδρος Ζακ Σιράκ του στέρησε τη θέση του πρωθυπουργού εξαιτίας της τότε αντιπαράθεσής τους. Το 2004 πέρασε και από τη θέση του υπουργού Οικονομικών.

"Είναι υπερδραστήριος, φιλόδοξος, εργάζεται σκληρά, δεν ξεκουράζεται σχεδόν ποτέ», αναφέρει η Ανίτα Χάουζερ, πολιτικός αναλυτής μεγάλου τηλεοπτικού δικτύου της χώρας. Όπως εξηγεί, το γεγονός ότι δεν προέρχεται από τη Σχολή Δημόσιας Διοίκησης αλλά από τη Νομική τον φέρνει πιο κοντά στο λαό, ενώ ο ίδιος θέλει συνεχώς να δείχνει ότι είναι κοντά τους και κατανοεί τα προβλήματά τους.

Στην πρόσφατη τηλεοπτική του αναμέτρηση με την υποψήφια των Σοσιαλιστών, Σεγκολέν Ρουαγιάλ, εξέφρασε ανοιχτά τις προτεραιότητες και το όραμα του για τη Γαλλία. «Η ηθική κρίση της Γαλλίας έχει όνομα: είναι μια κρίση εργασίας. Θέλω όλοι οι εργαζόμενοι να είναι σεβαστοί. Θέλω να προστατέψω τους Γάλλους εργαζόμενους από την απώλεια δουλειών που φεύγουν στο εξωτερικό. Δεν πιστεύω ότι όλοι είναι ίδιοι. Πιστεύω στην προσπάθεια και την ανταμοιβή για την προσπάθεια και πιστεύω στην κοινωνική κινητικότητα. Πάνω απ' όλα, πιστεύω στη σκληρή δουλειά». Ο απερχόμενος πρόεδρος Σιράκ αφήνει το δείκτη ανεργίας στο 9%, ενώ σχεδόν ένας στους τέσσερις νέους κάτω των 24 ετών δεν έχει δουλειά.

Η προεδρία του Σαρκοζί αναμένεται να φέρει σημαντικές αλλαγές στις σχέσεις ΗΠΑ-Γαλλίας. Ο απερχόμενος πρόεδρος, Ζακ Σιράκ, θεωρείτο από πολλούς ως το ευρωπαϊκό αντίβαρο της αμερικανικής πολιτικής με τη δριμεία κριτική που άσκησε αρκετές φορές στο παρελθόν, κυρίως σε ότι αφορά τον πόλεμο στο Ιράκ. Αν και αντίθετος με την εισβολή, άσκησε κριτική τόσο στον πρόεδρο Σιρακ όσο και στον υπουργό Εξωτερικών, Ντε Βιλπέν για τον τρόπο που η Γαλλία εξέφρασε την αντίθεση της. Ταυτόχρονα, ο Σαρκοζί δεν έχει τους στενούς δεσμούς του Σιράκ με τη Μέση Ανατολή, όπου ο τελευταίος είχε παραδοσιακές καλές σχέσεις με την οικογένεια Χαρίρι. Η φιλοαμερικανική του στάση έχει χαρακτηριστεί αρνητικά από τους αντιπάλους του, ενώ οι οπαδοί του πιστεύουν ότι είναι ο μόνος πολιτικός που μπορεί να δώσει λύση στα οικονομικά και κυρίως κοινωνικά αδιέξοδα της χώρας.

Στο ευρωπαϊκό πεδίο, ο Νικολά Σαρκοζί έχει εκφράσει επανειλημμένα τις ιδιαίτερες απόψεις του σε δύο φλέγοντα θέματα της Ένωσης: Το Ευρωσύνταγμα και την ένταξη της Τουρκίας. Σχετικά με το πρώτο, είναι γνωστή η φράση του για την υιοθέτηση μιας μίνι-Συνθήκης αντί του υφιστάμενου κειμένου της Συνταγματικής Συνθήκης. Εξάλλου, εξαιτίας του δημοψηφίσματος στη χώρας του, η διαδικασία επικύρωσης του Κειμένου από τις χώρες-μέλη «πάγωσε» το 2005 και είναι επόμενο ότι θα προσπαθήσει να αποφύγει τη διεξαγωγή ενός νέου δημοψηφίσματος.

Στα θέματα διεύρυνσης, υποστηρίζει την ενδυνάμωση των σχέσεων του σκληρού πυρήνα της ευρωζώνης. Σε σχέση με την Τουρκία, έχει πολλές φορές εκφράσει την αντίθεση του στην ενταξιακή προοπτική της χώρας, θεωρώντας ότι δεν ανήκει στην Ευρώπη. Αντ' αυτού, έχει προτείνει τη δημιουργία μιας ειδικής σχέσης με την Τουρκία. Αυτά τα θέματα έχουν προκαλέσει αρκετά σχόλια σχετικά με το ύφος των μελλοντικών σχέσεων του νέου Γάλλου προέδρου με την Αγκελα Μέρκελ, τη Γερμανίδα καγκελάριο. Η κ. Μέρκελ έχει ήδη θέσει την επίλυση του ζητήματος της Συνταγματικής Συνθήκης στην κορυφή των προτεραιοτήτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του οποίου την προεδρία έχει η Γερμανία για το τρέχον εξάμηνο. επιμέλεια Αθανάσενας. Επιλοφές lornion.blogspot.com