Τι γράφει ο ξένος τύπος.
LE MONDE
Σεγκολέν και κοινωνικός διάλογος
Είναι κοινό μυστικό ότι ο Νικολά Σαρκοζί προσεγγίζει τον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών από θέσεως ισχύος. Ολες οι δημοσκοπήσεις τον εμφανίζουν νικητή και η πολυαναμενόμενη τηλεοπτική αντιπαράθεση δεν αρκεί από μόνη της για να ανατρέψει την πορεία της προεκλογικής εκστρατείας. Ομως οι δημοσκοπήσεις δεν είναι εκλογές. Και αυτές, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα δημιουργούν με τη σειρά τους μια δυναμική στη χώρα, η οποία θα επηρεάσει τον τρόπο διακυβέρνησης του προέδρου και τον τρόπο προσέγγισης των ποικίλων επιθυμιών της γαλλικής κοινωνίας. Υπ’ αυτή την έννοια, και παρότι η τηλεοπτική διαμάχη υπολειπόταν σε εύρος καθότι υπερβολικά τεχνική, είναι γεγονός ότι υπάρχουν στη Γαλλία δύο διαφορετικές αντιλήψεις της κοινωνίας. Το ζήτημα που τίθεται σε όλες τις ανεπτυγμένες κοινωνίες είναι εκείνο της μεσαίας τάξης, που χθες, έβλεπε τα εισοδήματά της να αυξάνονται με το πέρασμα του χρόνου και ήταν βέβαιη ότι τα παιδιά της θα είχαν μια καλύτερη ζωή και βλέπει σήμερα το μισθό της να παραμένει σταθερός και τα παιδιά της να περνούν από πρακτική εξάσκηση σε πρακτική εξάσκηση παρά τις θυσίες που χρειάστηκαν για την εκπαίδευσή τους. Ο κοινωνικός ανελκυστήρας έχει χαλάσει όχι μόνο για εκείνους που βρίσκονται στο κατώτερο σκαλί της κλίμακας, αλλά και για το ολοένα διογκούμενο τμήμα της μεσαίας τάξης. Παρά την ασάφειά του το πρόγραμμα της Σεγκολέν Ρουαγιάλ έχει επικεντρωθεί σε αυτή την προβληματική. Γι’ αυτό και κατέστησε την επανέναρξη του κοινωνικού διαλόγου το κλειδί για την ανάκτηση της εμπιστοσύνης προς το κράτος.
LA REPUBBLICA
Το έπαιξε ψύχραιμος
Ηταν το τελευταίο τεστ, ίσως το σημαντικότερο, σίγουρα όμως το εντυπωσιακότερο. Εκείνη η υποψήφια των αριστερών, επετίθετο, ήταν αποφασιστική, αιχμηρή, δεν άφησε τον αντίπαλό της να επιβληθεί, ούτε καν να δώσει το ρυθμό στη μονομαχία. Εκείνος ο υποψήφιος των δεξιών, συνήθως αυθόρμητος και εκρηκτικός, ήταν πολύ ήρεμος, μερικές φορές υποχωρητικός, αμυντικός, αποφασισμένος να μη χάσει την ψυχραιμία του και να μη δικαιώσει τη φήμη του βίαιου, που του προσάπτουν οι αντίπαλοί του.
AEVE ZURCHER ZEITUNG
Σαρκοζί, δεξιότερος του Σιράκ
Η μονομαχία έληξε με ισοπαλία εκτιμούν οι ειδικοί. Oυδείς εκ των δύο μονομάχων δεν έπεσε στις παγίδες του άλλου. Ο Σαρκοζί κράτησε ώς το τέλος την ψυχραιμία του και η Ρουαγιάλ κατάφερε να περάσει ως ικανή πολιτικός. Σύμφωνα με τους εκλογολόγους οι δύο υποψήφιοι επιβεβαίωσαν τη δεξιά στροφή που είχε ήδη παρατηρηθεί κατά τον προεκλογικό αγώνα. Ο Σαρκοζί είναι δεξιότερος του Σιράκ και η Ρουαγιάλ δεξιότερη του Ζοσπέν.
HERALD TRIBUNE
Ενας κοσμοπολίτης Τούρκος ζητάει...
Δύσκολες εποχές για τους νέους κοσμοπολίτες Τούρκους που επιθυμούν για την Τουρκία ένα μέλλον κοντά στην Ευρώπη. Οι νέοι της Τουρκίας που σπουδάζουν στο εξωτερικό δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις γαλλικές προεδρικές εκλογές. Θα αναδειχθεί νικητής ο Νικολά Σαρκοζί που αποκλείει την Τουρκία από την Ευρωπαϊκή Ενωση; Θα κερδίσει η Σεγκολέν Ρουαγιάλ που αφήνει ένα παράθυρο ανοικτό για την Τουρκία; Οποιος κι αν εκλεγεί θα πρέπει να ασχοληθεί με την κατακόρυφη επιδείνωση των σχέσεων των δύο χωρών, μια επιδείνωση η οποία πολύ προβληματίζει τους Τούρκους ευρωπαϊστές. Πριν από μερικές εβδομάδες, η Τουρκία ανέστειλε τις συνομιλίες με τη γαλλική εταιρεία αερίου σχετικά με τον αγωγό Ναμπούκο, ο οποίος θα μεταφέρει αέριο από την Κασπία προς την Ευρώπη. Λίγο πριν από αυτό, οι τουρκικές αρχές έκαναν τη ζωή δύσκολη για τους πιλότους των γαλλικών αεροσκαφών, κυρίως όσον αφορά τον τουρκικό εναέριο χώρο. Οι συγκεκριμένες πρωτοβουλίες της τουρκικής κυβέρνησης έχουν άμεση σχέση με το νόμο που ψηφίστηκε στη γαλλική εθνοσυνέλευση τον περασμένο χρόνο που χαρακτηρίζει εγκληματική πράξη την άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων κατά την Οθωμανική Αυτοκρατορία, το 1915. Παρόμοια νομοθεσία έχει τεθεί σε ισχύ και στην Ελβετία. Στην Τουρκία, εν τω μεταξύ, οι πολίτες που θα διανοηθούν να υποστηρίξουν το αντίθετο -ότι δηλαδή υπήρξε γενοκτονία- θα βρεθούν στις φυλακές... Εδώ, λοιπόν, απευθύνουμε έκκληση προς τον νικητή των γαλλικών εκλογών. Ο Κύριος ή η Κυρία που θα εκλεγεί την Κυριακή ας μην αποφασίσει κάτι ακόμη πιο σκληρό για τους νέους ανθρώπους της Τουρκίας. Είμαστε πολλοί -το ένα τρίτο του τουρκικού πληθυσμού είναι κάτω των 16- και με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα κάνουμε τη διαφορά στο πεπρωμένο της Γαλλίας. (Το κείμενο είναι γραμμένο από Τούρκο φοιτητή στο Κέμπριτζ.)
THE
Προέχει η αποκατάσταση της Ιστορίας
Με αφορμή τη διαπάλη Εσθονίας - Ρωσίας για το παλιό κομουνιστικό σύμβολο που οι αρχές του Ταλίν μετακίνησαν προκαλώντας την οργή νεαρών Ρώσων... Ο καλύτερος τρόπος για να βοηθηθεί η Ρωσία είναι να διορθώσουν οι ηγέτες της τη λανθασμένη εικόνα της ευρωπαϊκής ιστορίας. Τα εγκλήματα του κομμουνισμού δεν μπορεί να αγνοηθούν. Ας αρχίσουμε από το σύμφωνο Μολότοφ - Ρίμπεντροπ και το ρόλο του Στάλιν στην έναρξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, τις επιθέσεις εναντίον της Πολωνίας και της Φινλανδίας το 1939, την κατοχή των Βαλτικών χωρών το 1940, τις σφαγές των Πολωνών στρατιωτικών στο δάσος του Κατύν κ. λπ. Δεν υφίσταται διαφορά ανάμεσα στην άρνηση του Ολοκαυτώματος και την άρνηση των εγκλημάτων του σοβιετικού κομμουνισμού. Αυτή η ιστορία θα πρέπει να ειπωθεί με τον ίδιο λεπτομερή τρόπο, όπως ειπώθηκε η ιστορία του Ολοκαυτώματος. Είναι σημαντικό να θυμάται κανείς ότι εκατομμύρια σκοτώθηκαν από τον κομμουνισμό και όσοι στράφηκαν εναντίον του δεν το έκαναν επί ματαίω. Οι ιδέες του προέδρου Πούτιν για την Ευρώπη κάνουν αυτή την ιδέα επιτακτική.
DER SPIEGEL
Η προσέγγιση των γιγάντων
Για τη Γερμανίδα καγκελάριο Αγκελα Μέρκελ η επαναπροσέγγιση με τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι κάτι παραπάνω από συμβολισμός. Η καγκελάριος βλέπει την Αμερική ως τη δύναμη η οποία βοήθησε στη διάδοση της ελευθερίας μεταξύ των λαών. Σήμερα, η κ. Μέρκελ (υπό την ιδιότητα της προέδρου της Ε. Ε.) σχεδιάζει να επεκτείνει αυτή την ελευθερία ενισχύοντας τις οικονομικές σχέσεις των δύο μερών. Στην καταιγίδα της παγκοσμιοποίησης Ηνωμένες Πολιτείες και Ευρώπη σκέπτονται σοβαρά να επεκτείνουν τη συνεργασία τους προς όφελος και των δύο πλευρών. Είναι μοναδικό γεγονός στη γερμανική ιστορία ο καγκελάριος να ευθυγραμμίζεται με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Αντενάουερ, ο πρώτος καγκελάριος της Δυτικής Γερμανίας, είδε την Αμερική ως εγγυήτρια δύναμη της ελευθερίας, αλλά επίσης τη διέκρινε και ως δύναμη κατοχής. Ο Χέλμουτ Σμιντ και ο Βίλι Μπραντ, αμφότεροι σοσιαλδημοκράτες, ήταν φιλοαμερικανοί, αλλά με αρκετές δόσεις σκεπτικισμού.
THE NEW YORK TIMES
Κύριοι, χάσαμε. Τώρα, σας ακούω...
Comments