Tι γραφει ο ξενος Tυπος απο καθημερινή

THE GUARDIAN Μοναδική συνεργασία Δεν ξέρουμε τι ακριβώς θα αποκαλυφθεί από το μεγάλο πείραμα του Cern. Αυτό που ξέρουμε είναι ότι τις τελευταίες δεκαετίες είκοσι κυβερνήσεις και δέκα χιλιάδες επιστήμονες και μηχανικοί συνεργάστηκαν σε μια μοναδική στα παγκόσμια χρονικά συνεργασία. Ενα σημαντικό, επομένως, γεγονός. Ενα μοντέλο διεθνούς συνεργασίας και καλής θελήσεως, σε μια εποχή που ο κόσμος χρειάζεται να βιώσει τέτοια παραδείγματα. Τα βλέμματα όλων είναι στραμμένα στη Γενεύη, κοντά στη λίμνη, κοντά στους ανθρώπους του Cern. LA REPUBBLICA Και με την τσεχική προεδρία; Ο Γάλλος πρόεδρος είχε πετύχει κατ’ αρχήν την κατάπαυση του πυρός και τώρα την αποχώρηση των ρωσικών δυνάμεων. Στο όνομα της Ε.Ε. ο Νικολά Σαρκοζί έπεισε τη Μόσχα -έστω και με καθυστέρηση- να τηρήσει όλα τα σημεία της υπογραφείσης συμφωνίας. Από τον Ιανουάριο όμως είναι αμφίβολο εάν η τσεχική προεδρία θα μπορεί να διαμεσολαβεί σε διεθνείς κρίσεις με την ίδια αποφασιστικότητα και ουδετερότητα που επέδειξε ο Γάλλος πρόεδρος. LIBERATION Εικόνα φθοράς Ενα χρόνο πριν από τις εκλογές, η Γερμανία βρίσκεται αντιμέτωπη με την πολιτική παράλυση της χώρας. Στην κυβέρνηση υπάρχουν κάθε τόσο τριβές. Ο διάλογος μεταξύ της καγκελαρίου Α. Μέρκελ και του υπουργού Εξωτερικών Στάινμαγερ γίνεται δυσκολότερος. Πολλές φορές οι δύο έχουν εκφράσει δημόσια τις διαφωνίες τους. Ο υπουργός είναι υπέρ του διαλόγου με τη Μόσχα, ενώ η καγκελάριος ασκεί κριτική στην ρωσική ηγεσία. Η ίδια υποδέχεται στο Βερολίνο τον Δαλάι Λάμα την ώρα που ο Στάινμαγερ δείχνει να αδιαφορεί. Και την ώρα που η οικονομία αρχίζει να ξεφουσκώνει δεν μπορεί κανείς σε αυτό το αρνητικό κλίμα να περιμένει ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις. FINANCIAL TIMES Προθεσμία ώς το 2010 Η μακρά περίοδος της ισχυρής ανάπτυξης στην Ισπανία βοήθησε στο να υλοποιηθούν σημαντικές οικονομικές μεταρρυθμίσεις, οι οποίες ανέδειξαν μια σύγχρονη, ανταγωνιστική και με διεθνή προσαρμοστικότητα οικονομία. Αυτές οι δομικές μεταρρυθμίσεις ήλθαν για να μείνουν. Σίγουρα βρίσκονται σε εξέλιξη διορθωτικές κινήσεις και εκτιμάται ότι η οικονομία θα αντιμετωπίσει προβλήματα και τον επόμενο χρόνο, με την ανεργία και τον πληθωρισμό να αυξάνονται. Ευτυχώς έχουμε περιθώρια για βελτιώσεις και ελιγμούς και θα επιδιώξουμε να περιορίσουμε το κοινωνικό κόστος, προωθώντας παράλληλα τον τομέα των επενδύσεων. Το 2010 η ισπανική οικονομία θα εισέλθει σε νέα περίοδο σταθερής ανάπτυξης, έχοντας επωφεληθεί από τις δομικές μεταρρυθμίσεις. (Απόσπασμα άρθρου του υπουργού Οικονομικών της Ισπανίας Pedro Solbes.) HERALD TRIBUNE Ο πυρηνικός φόβος Ο νέος πρόεδρος θα πρέπει να φροντίσει για ένα και μόνο πράγμα, αν θέλει να χαρακτηριστεί αργότερα επιτυχημένος πρόεδρος. Να αποτρέψει τυχόν πυρηνικό πλήγμα των ΗΠΑ από την Αλ Κάιντα ή από μιμητές της Αλ Κάιντα. Ολα τα άλλα -Fannie Mae, μεταρρυθμίσεις στο σύστημα υγείας, ενεργειακή ανεξαρτησία, μείωση του προϋπολογισμού στην πολιτεία της Αλάσκας- είναι ήσσονος σημασίας. Η πυρηνική καταστροφή του Μανχάταν ή της Ουάσιγκτον θα προκαλέσει το θάνατο εκατοντάδων ή εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων. Θα προκαλέσει την αναστροφή της παγκοσμιοποίησης και θα οδηγήσει σε μεγάλη οικονομική καταστροφή. Διαρκές κλίμα φόβου θα πλανάται πάνω από τη Δύση και τον πολιτισμό των πολιτικών ελευθεριών που με τόσο κόπο δημιούργησαν οι πατέρες του αμερικανικού έθνους. Πολλοί εμπειρογνώμονες διατείνονται ότι ένα πλήγμα αυτής της μορφής έχει 50% πιθανότητες να συμβεί μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια. Είμαι αισιόδοξος άνθρωπος, γι’ αυτό και κατεβάζω τα ποσοστά στο 10% με 20%. Μόνον τεχνικές επιπλοκές έχουν αποτρέψει την Αλ Κάιντα από το να πραγματοποιήσει μια τέτοια πυρηνική επίθεση. Επτά χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου ζούμε στην εποχή της εσχατολογίας. Ζούμε στην εποχή του τρομοκράτη, ο οποίος εξεγείρεται πολύ περισσότερο εξαιτίας των θρησκευτικών του πεποιθήσεων και λιγότερο από εθνικιστική πίκρα. Κατά τον Ψυχρό Πόλεμο, η Σοβιετική Ενωση είχε την τεχνική ικανότητα να περιορίζει την Αμερική, αλλά παράλληλα διακατεχόταν από έναν συντηρητισμό και προφανώς είχε συνειδητοποιήσει τι θα σήμαινε για την ανθρωπότητα ένας πυρηνικός πόλεμος. Αν και η Αλ Κάιντα δεν μπορεί να καταστρέψει τον κόσμο, θα καταστρέψει αυτό που μπορεί κι όταν μπορεί. Γι’ αυτό και ο επόμενος πρόεδρος πρέπει να είναι προσεκτικός.