Το χρονικό της απαξίωσης των τεχνολογικών ιδρυμάτων
Το χρονικό της απαξίωσης των τεχνολογικών ιδρυμάτων
Το χρονικό ενός νεοελληνικού εκπαιδευτικού παραλόγου εκτυλίσσεται στην Κοζάνη, το Μεσσολόγγι, την Πρέβεζα, την Καλαμάτα και σε πολλές άλλες πόλεις της περιφέρειας που φιλοξενούν κάποιο ή κάποια τμήματα ΤΕΙ. Τα περισσότερα περιφερειακά τμήματα που ιδρύθηκαν από τα τέλη της δεκαετίας του ’90, διατηρούνται σήμερα μόνον για πολιτικούς λόγους, αφού το «λουκέτο» είναι μια δύσκολη πολιτική απόφαση. Αλλωστε, τα ψηφοθηρικά συμφέροντα βουλευτών, δημάρχων, νομαρχών, που πίεζαν να ιδρυθεί κάποιο τμήμα στην πόλη τους, ώστε να ενισχυθεί η τοπική οικονομία και μαζί το δικό τους «πολιτικό προφίλ», ήταν η αρχή της απαξίωσης πολλών περιφερειακών ΤΕΙ.
Πριν από 35 χρόνια
Η μεταλυκειακή τεχνολογική εκπαίδευση αρχίζει την ιστορία της 35 χρόνια πριν. Το 1973 (με τον νόμο 652) ιδρύθηκαν τα τα Κέντρα Ανώτερης Τεχνικής Εκπαίδευσης (ΚΑΤΕ), τα οποία μετεξελίχθηκαν λίγα χρόνια αργότερα σε Κέντρα Ανώτερης Τεχνικής και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης (ΚΑΤΕΕ). Ολες οι επαγγελματικές σχολές που υπήρχαν τότε μετεξελίχθηκαν σε ΚΑΤΕΕ τα οποία, σε γενικές γραμμές, προσέφεραν επαγγελματική εκπαίδευση στους απόφοιτους λυκείου που δεν ήθελαν, ή δεν μπορούσαν, να σπουδάσουν στο πανεπιστήμιο. Και, όπως αναφέρουν στην «Κ», στελέχη που συμμετείχαν ενεργά στην προσπάθεια, τα ΚΑΤΕΕ προσέφεραν ουσιαστικό έργο.
Ομως μεταπολιτευτικά, καθώς η ελληνική οικογένεια συνέδεσε άρρηκτα την ένοια των σπουδών με το χαρτί του πανεπιστημίου, τα ΚΑΤΕΕ θεωρήθηκαν ξεπερασμένα και ως επόμενο βήμα ήλθαν τα Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (ΤΕΙ) από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η οποία επιχείρησε να αναβαθμίσει την τεχνολογική εκπαίδευση.
Βέβαια, αναβάθμιση των σπουδών χωρίς χορήγηση συγκεκριμένων επαγγελματικών δικαιωμάτων στους πτυχιούχους δεν γίνεται. Και καθώς τα πανεπιστήμια είχαν το πάνω χέρι στον τομέα των επαγγελματικών δικαιωμάτων, τα ΤΕΙ ήταν πάντοτε ο φτωχός συγγενής της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Ωσπου ήλθε ο πακτωλός των ευρωπαϊκών κονδυλίων και... προέκυψε ο στόχος της «ανωτατοποίησης» των ΤΕΙ και η διεύρυνση της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.
Στελέχη προερχόμενα από τον χώρο των ΤΕΙ, όπως ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Παιδείας κ. Αθανάσιος Τσουροπλής (επί υπουργίας Αρσένη και Ευθυμίου) συνέβαλαν στην «ανωτατοποίηση» των ΤΕΙ με νόμο, το 2001. Τα ΤΕΙ ανήκαν όχι πια στην «ανώτερη εκπαίδευση» (και τα πανεπιστήμια στην ανώτατη), αλλά και τα δύο ανήκαν στην «τριτοβάθμια» εκπαίδευση.
Στην πραγματικότητα ο νόμος για τα ΤΕΙ άλλαζε μόνο ονομαστικά και νομοθετικά το πού ανήκουν τα ΤΕΙ (ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα), άφηνε παραθυράκια γύρω από εξελίξεις στα μεταπτυχιακά και τα ερευνητικά προγράμματα, αλλά πέραν αυτού μηδέν. Κατά την πρώτη φάση διεύρυνσης της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης την τετραετία 1998-2001, ιδρύθηκαν 31 τμήματα ΤΕΙ στην λογική του «κάθε πόλη και τμήμα». Και καθώς απέκτησαν ΤΕΙ οι πρώτες πόλεις, άρχισαν να ζητούν και οι διπλανές. Ετσι, τα αιτήματα έπεφταν βροχή στην οδό Μητροπόλεως (ιστορική έδρα του ΥΠΕΠΘ).
Το αίτημα του Πολυχνίτου
Aλλα τεκμηριωμένα (με συγκεκριμένο αντικείμενο), άλλα αόριστα και χωρίς συγκεκριμένο προτεινόμενο αντικείμενο σπουδών. Ενδεικτικές περιπτώσεις: πηγές του υπουργείου Παιδείας ανέφεραν στην «Κ» το αίτημα του Πολυχνίτου Λέσβου.
Πρόκειται για μια μικρή κωμόπολη στο ακριτικό νησί, στο οποίο πάντως ήδη υπάρχει πανεπιστήμιο (αυτό του Aιγαίου) με έδρα την πρωτεύουσα της Λέσβου, τη Mυτιλήνη. Επειδή δεν υπάρχει κοντινό στον Πολυχνίτο τεχνολογικό ίδρυμα, προτείνεται το υπό ίδρυση τμήμα να ενταχθεί στο TEI Πειραιά. Και δεν είναι η μόνη πρόταση που «παραξενεύει».
Οπως προκύπτει από τους καταλόγους του υπουργείου Παιδείας, αυτοί περιλαμβάνουν δεκάδες τέτοια αιτήματα. Μεταξύ άλλων, προτείνεται να γίνει αυτόνομο TEI με τρία τμήματα (Bιολογικής Γεωργίας, Nοσηλευτικής και Tουριστικών Επιχειρήσεων) στους Mολάους Λακωνίας.
Eπίσης, στους καταλόγους του υπουργείου Παιδείας περιλαμβάνονται οι προτάσεις της Nαυπάκτου Aιτωλοακαρνανίας, της Kάτω Αχαΐας, του Αιγίου Aχαΐας, της Pόδου, της Kω, του Σουφλίου και του Διδυμότειχου Eβρου, του Mαντουδίου Eυβοίας, του Kαρπενησίου, του Πύργου, της Aμαλιάδας και της Kυλλήνης Ηλείας, της Αρτας, της Πρέβεζας, του Ηρακλείου Kρήτης, της Mεσσαράς Kρήτης, της Πτολεμαΐδας, του Tυρνάβου Λάρισας, της Σητείας Λασιθίου, της Γουμένισσας Kιλκίς, του Aργους Oρεστικού Kαστοριάς και ο κατάλογος δεν έχει τέλος...
Πολλά αιτήματα ικανοποιήθηκαν. Στην αρχή οι σπουδαστές πήγαν, αλλά λίγοι έμειναν. Τα τελευταία χρόνια η τεχνολογική εκπαίδευση, όπως δημιουργήθηκε «διακτινισμένη» δεν πείθει τους φοιτητές και τους γονείς τους.
kathimerini.
Το χρονικό ενός νεοελληνικού εκπαιδευτικού παραλόγου εκτυλίσσεται στην Κοζάνη, το Μεσσολόγγι, την Πρέβεζα, την Καλαμάτα και σε πολλές άλλες πόλεις της περιφέρειας που φιλοξενούν κάποιο ή κάποια τμήματα ΤΕΙ. Τα περισσότερα περιφερειακά τμήματα που ιδρύθηκαν από τα τέλη της δεκαετίας του ’90, διατηρούνται σήμερα μόνον για πολιτικούς λόγους, αφού το «λουκέτο» είναι μια δύσκολη πολιτική απόφαση. Αλλωστε, τα ψηφοθηρικά συμφέροντα βουλευτών, δημάρχων, νομαρχών, που πίεζαν να ιδρυθεί κάποιο τμήμα στην πόλη τους, ώστε να ενισχυθεί η τοπική οικονομία και μαζί το δικό τους «πολιτικό προφίλ», ήταν η αρχή της απαξίωσης πολλών περιφερειακών ΤΕΙ.
Πριν από 35 χρόνια
Η μεταλυκειακή τεχνολογική εκπαίδευση αρχίζει την ιστορία της 35 χρόνια πριν. Το 1973 (με τον νόμο 652) ιδρύθηκαν τα τα Κέντρα Ανώτερης Τεχνικής Εκπαίδευσης (ΚΑΤΕ), τα οποία μετεξελίχθηκαν λίγα χρόνια αργότερα σε Κέντρα Ανώτερης Τεχνικής και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης (ΚΑΤΕΕ). Ολες οι επαγγελματικές σχολές που υπήρχαν τότε μετεξελίχθηκαν σε ΚΑΤΕΕ τα οποία, σε γενικές γραμμές, προσέφεραν επαγγελματική εκπαίδευση στους απόφοιτους λυκείου που δεν ήθελαν, ή δεν μπορούσαν, να σπουδάσουν στο πανεπιστήμιο. Και, όπως αναφέρουν στην «Κ», στελέχη που συμμετείχαν ενεργά στην προσπάθεια, τα ΚΑΤΕΕ προσέφεραν ουσιαστικό έργο.
Ομως μεταπολιτευτικά, καθώς η ελληνική οικογένεια συνέδεσε άρρηκτα την ένοια των σπουδών με το χαρτί του πανεπιστημίου, τα ΚΑΤΕΕ θεωρήθηκαν ξεπερασμένα και ως επόμενο βήμα ήλθαν τα Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (ΤΕΙ) από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η οποία επιχείρησε να αναβαθμίσει την τεχνολογική εκπαίδευση.
Βέβαια, αναβάθμιση των σπουδών χωρίς χορήγηση συγκεκριμένων επαγγελματικών δικαιωμάτων στους πτυχιούχους δεν γίνεται. Και καθώς τα πανεπιστήμια είχαν το πάνω χέρι στον τομέα των επαγγελματικών δικαιωμάτων, τα ΤΕΙ ήταν πάντοτε ο φτωχός συγγενής της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Ωσπου ήλθε ο πακτωλός των ευρωπαϊκών κονδυλίων και... προέκυψε ο στόχος της «ανωτατοποίησης» των ΤΕΙ και η διεύρυνση της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.
Στελέχη προερχόμενα από τον χώρο των ΤΕΙ, όπως ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Παιδείας κ. Αθανάσιος Τσουροπλής (επί υπουργίας Αρσένη και Ευθυμίου) συνέβαλαν στην «ανωτατοποίηση» των ΤΕΙ με νόμο, το 2001. Τα ΤΕΙ ανήκαν όχι πια στην «ανώτερη εκπαίδευση» (και τα πανεπιστήμια στην ανώτατη), αλλά και τα δύο ανήκαν στην «τριτοβάθμια» εκπαίδευση.
Στην πραγματικότητα ο νόμος για τα ΤΕΙ άλλαζε μόνο ονομαστικά και νομοθετικά το πού ανήκουν τα ΤΕΙ (ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα), άφηνε παραθυράκια γύρω από εξελίξεις στα μεταπτυχιακά και τα ερευνητικά προγράμματα, αλλά πέραν αυτού μηδέν. Κατά την πρώτη φάση διεύρυνσης της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης την τετραετία 1998-2001, ιδρύθηκαν 31 τμήματα ΤΕΙ στην λογική του «κάθε πόλη και τμήμα». Και καθώς απέκτησαν ΤΕΙ οι πρώτες πόλεις, άρχισαν να ζητούν και οι διπλανές. Ετσι, τα αιτήματα έπεφταν βροχή στην οδό Μητροπόλεως (ιστορική έδρα του ΥΠΕΠΘ).
Το αίτημα του Πολυχνίτου
Aλλα τεκμηριωμένα (με συγκεκριμένο αντικείμενο), άλλα αόριστα και χωρίς συγκεκριμένο προτεινόμενο αντικείμενο σπουδών. Ενδεικτικές περιπτώσεις: πηγές του υπουργείου Παιδείας ανέφεραν στην «Κ» το αίτημα του Πολυχνίτου Λέσβου.
Πρόκειται για μια μικρή κωμόπολη στο ακριτικό νησί, στο οποίο πάντως ήδη υπάρχει πανεπιστήμιο (αυτό του Aιγαίου) με έδρα την πρωτεύουσα της Λέσβου, τη Mυτιλήνη. Επειδή δεν υπάρχει κοντινό στον Πολυχνίτο τεχνολογικό ίδρυμα, προτείνεται το υπό ίδρυση τμήμα να ενταχθεί στο TEI Πειραιά. Και δεν είναι η μόνη πρόταση που «παραξενεύει».
Οπως προκύπτει από τους καταλόγους του υπουργείου Παιδείας, αυτοί περιλαμβάνουν δεκάδες τέτοια αιτήματα. Μεταξύ άλλων, προτείνεται να γίνει αυτόνομο TEI με τρία τμήματα (Bιολογικής Γεωργίας, Nοσηλευτικής και Tουριστικών Επιχειρήσεων) στους Mολάους Λακωνίας.
Eπίσης, στους καταλόγους του υπουργείου Παιδείας περιλαμβάνονται οι προτάσεις της Nαυπάκτου Aιτωλοακαρνανίας, της Kάτω Αχαΐας, του Αιγίου Aχαΐας, της Pόδου, της Kω, του Σουφλίου και του Διδυμότειχου Eβρου, του Mαντουδίου Eυβοίας, του Kαρπενησίου, του Πύργου, της Aμαλιάδας και της Kυλλήνης Ηλείας, της Αρτας, της Πρέβεζας, του Ηρακλείου Kρήτης, της Mεσσαράς Kρήτης, της Πτολεμαΐδας, του Tυρνάβου Λάρισας, της Σητείας Λασιθίου, της Γουμένισσας Kιλκίς, του Aργους Oρεστικού Kαστοριάς και ο κατάλογος δεν έχει τέλος...
Πολλά αιτήματα ικανοποιήθηκαν. Στην αρχή οι σπουδαστές πήγαν, αλλά λίγοι έμειναν. Τα τελευταία χρόνια η τεχνολογική εκπαίδευση, όπως δημιουργήθηκε «διακτινισμένη» δεν πείθει τους φοιτητές και τους γονείς τους.
kathimerini.
Comments