Ασθενούσα δημόσια υγεία Κύριε διευθυντά Την 1/6/2008 στην επιφυλλίδα του στην «Καθημερινή», ο σεβαστός καθηγητής Χρήστος Γιανναράς στηλίτευσε την «Κρατική απανθρωπιά στον προσωπικό μας βίο». Σαν κεντρικό νόημα έθεσε ότι «Κράτος στην Ελλάδα σημαίνει συχνά: λίγοι να βασανίζουν τους πολλούς» και κατέληξε γράφοντας: «πόσους μόνιμους δημόσιους υπαλλήλους μισθοδοτεί ο “Ευαγγελισμός” σαν συνοδούς ασανσέρ, πόσες δεκάδες κηπουρούς η “Σωτηρία”; Να υπουργούν τη δημόσια διοίκηση και να μην έχουν ποτέ διερευνήσει πόσες εκατοντάδες συντηρητές κτιρίων (υδραυλικοί, μαραγκοί, ηλεκτρολόγοι) μισθοδοτούνται ως μόνιμοι υπάλληλοι στα νοσοκομεία και να είναι μονίμως άφαντοι στις εργάσιμες ώρες, αλλά με «χτυπημένη» κάρτα προσελεύσεως το πρωί! Ισως με την πειθαρχική αυτονόητη απόλυση όσων παρανομούν στα νοσοκομεία και με τον έλεγχο της ιλιγγιώδους διαφθοράς που συνοδεύει τις προμήθειες, φαρμακευτικές και άλλες, των νοσηλευτικών ιδρυμάτων, θα μπορούσαν να εξοικονομηθούν χρήματα που να περιορίσουν όσες πτυχές απανθρωπιάς εκεί ενδημούν, τουλάχιστον από έλλεψη προσωπικού». Οι διαπιστώσεις του κ. Γιανναρά αφιερώνονται σαν απάντηση στο άρθρο του διοικητού του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου κ. Δ. Βανδώρου που δημοσιεύθηκε στην «Κ» στις 6/5/2008 με τίτλο «Δημόσια Υγεία» και αποτελούσε απάντησή του σε δικό μου άρθρο, στις 16/4/2008, πάλι στην «Κ» με τίτλο «Δημόσια Υγεία - Μερικές επισημάνσεις». Μακάρι τα γραφόμενα του κ. Βανδώρου να αποτυπώνουν την θαυμαστή πραγματικότητα του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου που μάλλον είναι η μοναδική εξαίρεση στον ελληνικό χώρο. Οι φοβερές διαπιστώσεις του κ. Γιανναρά, μαζί με όσα λίγα παρέθεσα στο άρθρο μου, συν τις αναρίθμητες περιπτώσεις ταλαιπωρίας στα κρατικά νοσοκομεία τόσων και τόσων συμπολιτών μας, σίγουρα μαρτυρούν το αντίθετο, από τα αισιόδοξα που έγραψε ο κ. Βανδώρος. Ας ελπίσουμε κάποιος επιτέλους υπουργός Υγείας να συμμορφώσει τις απαράδεκτες συνθήκες που επικρατούν στα κρατικά μας νοσοκομεία. Δημητρης Γεωργαντας - Χειρουργός / Μαρούσι Τα τεκμήρια διαβίωσης Κύριε διευθυντά Με έκπληξη και δέος διάβασα στο οικονομικό τμήμα της εφημερίδας σας (Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου 2008) άρθρο, το οποίο αναφέρει ότι οι «αρμόδιοι» του υπουργείου Οικονομικών φλερτάρουν με κάποιο νομοσχέδιο να επαναφέρουν τα τεκμήρια εις τον υπολογισμόν διά τη φορολογία εισοδήματος. Δεν θέλω να πιστεύσω ότι ειλικρινά θα λύσουν το πρόβλημα του ελλείμματος, το οποίο μαστίζει κυριολεκτικά τον ελληνικό προϋπολογισμό από τότε που άρχισα να καταλαβαίνω τον κόσμο. Εκείνο όμως το οποίο μου προξένησε το δέος είναι το ότι ο κ. υπουργός Οικονομικών πιστεύει ότι όντως τα τεκμήρια είναι εκείνα που τον εμποδίζουν να ασκήσει μια δίκαιη και παραγωγική φορολογική πολιτική. Αδυνατώ να πιστέψω ότι δεν γνωρίζει ποιο είναι εκείνο που τον εμποδίζει εις το να φορολογήσει δίκαια και αποτελεσματικά τον Ελληνα πολίτη. Δεν μπορώ επίσης να φανταστώ ότι δεν γνωρίζει τίποτα διά την αγραμματοσύνη και τη διαφθορά, η οποία μαστίζει το ελληνικό σύστημα φοροεισπράξεων. Πριν ο κ. υπουργός αποδυθεί σε έναν αγώνα ατέρμονο με τα τεκμήρια, καλό θα ήταν να έκανε μια έρευνα για να διαπιστώσει πώς λειτουργεί το φορολογικό του οικοδόμημα. Ας εξετάσει να διαπιστώσει το τι κάνει ή εάν εκπληροί τον προορισμό της η υπηρεσία που λέγεται ΣΔΟΕ. Κάποια εποχή που ευρέθην στην ανάγκη να αναφέρω εις την ηγεσία της ΣΔΟΕ μια κλασική υπόθεση διαφθοράς και σπατάλης δημοσίου χρήματος, είχα μια απελπιστικά απογοητευτική εμπειρία με τον επικεφαλής της υπηρεσίας αυτής. Ο τότε επικεφαλής της ΣΔΟΕ μου δήλωσε ότι το δημόσιο αυτό έργο, το οποίο ήτο το αντικείμενο της διαφθοράς, «είναι άρτιο και λειτουργεί», δεδομένου ότι ο Κύριος αυτός κατείχε διοικητική θέση της περιοχής όπου εκτελείτο το έργο. Το δε έργο αυτό είχε χαρακτηριστεί επισήμως ως «ακατάλληλο και επικίνδυνο» και είχε απαγορευθεί η χρήση του από την αρμόδια υπηρεσία της ελληνικής κυβερνήσεως και από την κυβέρνηση της χρηματοδότιδας Ευρωπαϊκής Ενωσης των Βρυξελλών, τότε αντιλαμβάνεται κανείς το μέγεθος της διαφθοράς που υπήρχε. Κύριοι, το πρόβλημα είναι η διαφθορά σε ορισμένα μέλη της ΔΟΥ και η αγραμματοσύνη που υπάρχει σε άλλους. Οταν οι κατά καιρούς κυβερνήσεις προσλαμβάνουν και διορίζουν μέλη των ψηφοφόρων των χωρίς διάκριση και χωρίς αξιολόγηση, τα άτομα αυτά έχουν πλήρη άγνοια με το τι πρέπει και πώς πρέπει να κάνουν εκεί που τοποθετούνται, αυτό δίδει τη βάση σε διαφθορά και αυθαιρεσίες. Τα δε τεκμήρια έρχονται σαν επικουρικά όπλα στα χέρια των επιτηδείων να μεθοδεύσουν και να νομιμοποιήσουν τις διαφθορές με εκφοβισμούς και γενικά με μια κατάσταση εκβιαστική για τον φορολογούμενο και μάλιστα τον πιο ευαίσθητο, απλοϊκό και ανύποπτο. Πιστεύω ότι η μόνη ορθή λύση στο φορολογικό πρόβλημα είναι η επάνδρωση των υπηρεσιών της ΔΟΥ με ένα άρτια και ορθά εκπαιδευμένο προσωπικό και να αφεθούν οι φτωχοί ή πλούσιοι φορολογούμενοι να χαρούν τους νόμιμα κερδισμένους κόπους τους. Ασφαλώς ο κ. υπουργός γνωρίζει πώ ς λειτουργούν οι οικονομίες «of scale». Στον φορολογικό τομέα της Ελλάδας έχουμε προ πολλού ξεπεράσει το σημείο όπου θα μπορούσαμε να επωφεληθούμε από αυξήσεις στις φορολογούμενες αξίες. Μια, έστω και ελάχιστη, αύξηση του φόρου επηρεάζει αρνητικά το εισόδημα, διότι με φορολογικές αλχημείες καταλήγουμε στις φοροδιαφυγές. Η μόνη ορθή λύση είναι μια αναδιοργάνωση της φορολογίας με μια παράλληλα ελάττωσή της που θα βοηθούσε. Με αυτόν τον τρόπο, πιστεύω, ότι θα είχαμε πολύ καλύτερα αποτελέσματα για όλους. Καλό θα είναι όπως οι αρμόδιοι λάβουν και τα ανωτέρω υπόψιν των πριν επαναλάβουμε τα παλιά γνωστά παρατράγουδα του παρελθόντος. Η μόνη λύση είναι μια αρμονική συμβίωση του κράτους με τον πολίτη μαζί με ένα λογικά απλοποιημένο φορολογικό σύστημα για τον φορολογούμενο. Π.Γ. Στεργιανοπουλος - Οικονομολόγος Καθηγητής (Ret.) Connecticut, State University Η φοροδιαφυγή Κύριε διευθυντά Εχω μια απορία για τον κ. Νικολάου: Γιατί ο κ. υπουργός Οικονομίας δεν παίρνει ένα ελικόπτερο και να πετάξει πάνω από τα βουνά και τους λόφους της χώρας μας, για να δει πόσες βίλες, πόσα αυθαίρετα έχουν κτισθεί, ασφαλώς χωρίς ή με αμαρτωλές άδειες και να εισπράξει όσα χρήματα του λείπουν, παρά ψάχνει για πενταροδεκάρες από εδώ και από εκεί; Επίσης, πόσες αποδείξεις έδωσαν όλο το καλοκαίρι οι ιδιοκτήτες δωματίων ενοικιαζομένων; Πόσοι εφοριακοί υπάλληλοι έκαναν ελέγχους; Τα πολλά χρήματα που λείπουν στο κράτος βρίσκονται, κατά τη γνώμη μου, στην κακή λειτουργία των Εφοριών και των Πολεοδομιών. Λ. Παπουχας / Π. Φάληρο Η συγκοινωνία με τα νησιά Κύριε διευθυντά Οπως είναι γνωστό, η Ελλάδα δεν αποτελείται μόνο από το ηπειρωτικό κομμάτι της, αλλά και από τα πανέμορφα νησιά της, πολλά από τα οποία αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα με σοβαρότερο σίγουρα εκείνο της ατμοπλοϊκής συγκοινωνίας. Ενα από αυτά τα νησιά είναι και το δικό μας, τα Αντικύθηρα. Βρέθηκα εκεί πριν από λίγες ημέρες για δουλειά μερικών ωρών, αλλά εγκλωβίστηκα με πολλούς άλλους για αρκετές ημέρες. Παιδιά που χάσανε τις εξετάσεις τους και θα πρέπει να επαναλάβουν την περυσινή χρονιά, άνθρωποι που δεν μπόρεσαν να επιστρέψουν στη δουλειά τους εγκαίρως, άλλοι που ζουν στο εξωτερικό και έχασαν την πτήση τους, τρόφιμα και φάρμακα που έλειψαν, είναι, νομίζω, πολύ σοβαρά προβλήματα! Το τεράστιο πλοίο «Πήγασος» είναι κατάλληλο μάλλον για υπερπόντια ταξίδια, αλλά ακατάλληλο σίγουρα για το βορεινό λιμάνι του νησιού και με καπετάνιο που ακόμη και με ελάχιστα μποφόρ, δεν «πιάνει» σε αυτό, αφήνοντας κατ’ επανάληψη στον μόλο ανθρώπους και αυτοκίνητα να περιμένουν, ακόμη και τις πρώτες πρωινές ώρες. Το πρόβλημα είναι πολύ σοβαρό και θα ’πρεπε να αντιμετωπιστεί άμεσα, αφού και ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αναγκάσθηκε, κάτω από αυτές τις συνθήκες, να αναβάλει την προγραμματισμένη, αρχές Σεπτεμβρίου, επίσκεψή του στον Ορνιθολογικό Σταθμό του νησιού, επειδή δεν «έπιασε» πάλι το πλοίο και δεν αποβιβάσθηκαν τα οχήματα και οι άνδρες ασφαλείας του Προέδρου. Ελεος! Τι πρέπει, επιτέλους, να κάνουμε ώστε να ενδιαφερθεί κάποιος «αρμόδιος» για να διορθωθεί η απαράδεκτη αυτή κατάσταση; Μαρικα Χελιωτη / Χαλάνδρι Γιατί χάθηκε το παιδί μου; Κύριε διευθυντά Συμπληρώθηκαν τέσσερα έτη από την αποφράδα ημέρα της 11ης Σεπτεμβρίου 2004, όπου πλησίον του Αγίου Ορους κατέπεσε και συνετρίβη μέσα στη θάλασσα το στρατιωτικό ελικόπτερο Chinook, συμπαρασύροντας στο θάνατο δεκαεπτά άτομα. Μεταξύ των επιβαινόντων ήταν ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Πέτρος ο Ζ΄ καθώς και το παιδί μου Κοντογιώργος Νεκτάριος, αρχιδιάκονος του ιδίου Πατριαρχείου. Η αδικαιολόγητη και μυστηριώδης αυτή πτώση του ελικοπτέρου προβλημάτισε και συνεχίζει να προβληματίζει έντονα τον έξυπνο, φιλήσυχο και συναισθηματικό ελληνικό λαό. Ολη η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της εποχής εκείνης ομόφωνα διαβεβαίωναν τους Ελληνες πολίτες ότι: «Οπου υπάρχουν ευθύνες θα αποδοθούν τάχιστα», «το μαχαίρι θα φθάσει μέχρι το κόκαλο» και ότι «η Δικαιοσύνη θα βρει τους ενόχους της ανείπωτης αυτής τραγωδίας και θα τους τιμωρήσει παραδειγματικά». Από τότε τι έκανε η Πολιτεία; Απολύτως τίποτε! Εχασε το δίκοπο μαχαίρι της, που θα έφθανε μέχρι το κόκαλο των υπευθύνων για τις εγκληματικές παραλείψεις των, η δε ανεξάρτητη Δικαιοσύνη προσπαθεί να βρει τον δρόμο της μέσα στα μονοπάτια της ανεξαρτησίας της. Εχω την αίσθηση ότι η έννοια του κράτους δικαίου είναι για τους πολλούς μια οπτασία και ότι οι νόμοι ψηφίζονται όχι για την προστασία των πολλών αλλά των ολίγων, των οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά ισχυρών. Χίλιες τετρακόσιες εξήντα ημέρες εγώ και η οικογένειά μου ζούμε μέσα στη θλίψη, τον σπαραγμό ψυχής, τον πόνο, την οδύνη, τη μοναξιά και την απελπισία. Μόνη μας ελπίδα ο Θεός, από αυτόν αντλούμε θάρρος και παρηγοριά. Πολύ φοβούμαι ότι κυρίαρχοι και καταξιωμένοι στη συνείδηση της κοινωνίας μας θεσμοί κινδυνεύουν να καταρρεύσουν. Φθάσαμε στο σημείο να θεωρούμε την απάτη προσφορά, το ψέμα αλήθεια και την αδικία απόδοση δικαιοσύνης. Καλώ τον πρωθυπουργό της χώρας, ο οποίος συνεχώς διακηρύσσει ότι είναι υπέρμαχος της ευνομούμενης πολιτείας, να ασχοληθεί έμπρακτα με τον αναίτιο θάνατο του παιδιού μου καθώς και των υπολοίπων επιβαινόντων στο στρατιωτικό ελικόπτερο Chinook. Να επέμβει δυναμικά, διαμέσου των θεσμών, ώστε να παραμερισθούν τα όποια άνομα συμφέροντα υπάρχουν και να φθάσει άμεσα η υπόθεση στο ακροατήριο. Πιστεύω ότι η πραγματική αλήθεια θα λάμψει διότι ευρίσκεται πάνω από κάθε μορφής εξουσία και καμιά επέμβαση δεν μπορεί να τη σβήσει. Μέσα στην άβυσσο της μοναξιάς μου, κ. διευθυντά, όλα αυτά τα χρόνια, ένα θεσμικό πρόσωπο μου συμπαραστέκεται με ιδιαίτερη καλοσύνη, αγάπη και ανθρωπιά. Είναι ο πρώην υφυπουργός Εθνικής Αμυνας κ. Λαμπρόπουλος Ιωάννης. Μέσα στη συνείδησή μου έγινε το σύμβολο του ήθους, του πραγματικού ανθρώπου και του αληθινά προικισμένου πολιτικού. Τέτοιους δημόσιους άνδρες χρειάζεται η αγαπημένη μας πατρίδα για να ξεφύγει από τα πλοκάμια της απάτης, της κομπίνας, της αρπαχτής, της ντροπής και της παρακμής. Ανήκει στη χορεία των πρώτων. Ανδρεας Κοντογιωργος / Λεχαινά Ηλείας | 
Comments