γράμματα αναγνωστών. καθημερινή

Δικαιοσύνη και σκάνδαλα Κύριε διευθυντά Ας μου επιτραπούν λίγες σκέψεις σχετικά με τις αστήριχτες κατηγορίες που διατυπώνονται κατά καιρούς από κάποιους για συνέργεια της Δικαιοσύνης και των λειτουργών της στο «κουκούλωμα» πολιτικών σκανδάλων. 1. Οι δικαστές και εισαγγελείς είναι υποχρεωμένοι να λειτουργούν με βάση το Σύνταγμα και τους νόμους, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους πολιτικές σκοπιμότητες, δημοσκοπήσεις, «αισθήσεις» ή «απαιτήσεις» των πολιτών (που μόνο κάποια ΜΜΕ έχουν την ικανότητα να ανιχνεύουν!), χωρίς να καθυστερούν ούτε, όμως, και να βιάζονται, και να αποφασίζουν με βάση γραπτά στοιχεία και μαρτυρίες και με συγκεκριμένες δικονομικές διαδικασίες (καθορισμένες από τον νόμο για την εξασφάλιση των δικαιωμάτων των πολιτών). Οι πράξεις και οι αιτιολογημένες αποφάσεις τους καταγράφονται επισήμως και υπόκεινται στον προβλεπόμενο από τον νόμο έλεγχο. Οποιος, λοιπόν, θεωρεί πως κάποιος δικαστικός λειτουργός δεν έκανε καλά τη δουλειά του ή υπέπεσε σε οποιοδήποτε παράπτωμα, κατά την έρευνα πολιτικού σκανδάλου, μπορεί και, θα λέγαμε, έχει την υποχρέωση να προσκομίσει τις σχετικές αποδείξεις και να ζητήσει τον έλεγχό του από τα αρμόδια από τον νόμο όργανα. Αόριστες όμως κατηγορίες και υβριστικές εκφράσεις (του τύπου «επίορκοι δικαστές», «δικαστές που ενεργούν ως κομματικές μαριονέτες», «δικαστές που εκτελούν τα σχέδια που σχεδιάζονται σε κομματικά υπόγεια», «οι διάφοροι Σανιδάδες», «ο κυρ εισαγγελέας», «ανώτατοι δικαστές που συμπεριφέρονται ως “χανουμάκια των πολιτικών”»), που εκστομίζονται στη χώρα μας από πολιτικούς και συνδικαλιστές (αλλά και δημοσιογράφους) κάθε φορά που ενέργειες ή αποφάσεις δικαστικών λειτουργών δεν είναι της αρεσκείας τους, είναι απαράδεκτες και δεν γίνονται αποδεκτές σε καμιά ευνομούμενη κοινωνία, με θλιβερή εξαίρεση τη δική μας. 2. Οι πολίτες έχουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στην κρίση των οργάνων της συντεταγμένης Δικαιοσύνης απ’ ό,τι στις ιδιοτελείς κατά περίπτωση αποφάνσεις των ευκαιριακών τιμητών της. Ακόμα περισσότερο, έχουν εδραιωμένη την πεποίθηση ότι το «κουκούλωμα» των πολιτικών σκανδάλων το επιδιώκει και τις περισσότερες φορές, δυστυχώς, το επιτυγχάνει η διαπαραταξιακή κομματικο-οικονομική διαπλοκή. Με την εξαγορά των μεν για να λάβουν τις κατάλληλες αποφάσεις και των δε για να σιωπήσουν... 3. Οι πολιτικοί, λοιπόν, αυτοί που κυρίως διαπράττουν και κουκουλώνουν τα πολιτικά σκάνδαλα, ας εγκαταλείψουν τις κατά της Δικαιοσύνης, και κατ’ αλλήλων, επιθέσεις και ας κάνουν το καθήκον τους: – Να αναλάβουν, με ειλικρίνεια και αποφασιστικότητα, το έργο της πολιτικής εξυγίανσης, κάνοντας αρχή κάθε κόμμα από από τη δική του αυλή (οι πολιτικά ένοχοι, κομματικά και συνδικαλιστικά στελέχη και στελέχη δημόσιων οργανισμών κυρίως, είναι γνωστοί «τοις πάσι» –ο τρόπος ζωής τους «δήλους τους ποιεί»– και η απομόνωσή τους απαιτεί πολιτικές μόνο διαδικασίες, και ασφαλώς τόλμη των ηγεσιών των κομμάτων). – Να αφήσουν ανενόχλητη τη Δικαιοσύνη να κάνει το δικό της καθήκον, να βρει και να τιμωρήσει, με τις διαδικασίες του νόμου, τους ποινικά ενόχους των συγκεκριμένων υποθέσεων που έχουν αχθεί, ή που θα αχθούν, ενώπιόν της. Ραφαηλ Μεν. Μαϊοπουλος - Μηχανολόγος-Ηλεκτρολόγος, Οικονομολόγος Να αναλογιστούν τις συνέπειες Κύριε διευθυντά Οταν σας έστειλα την πρώτη επιστολή μου, δεν είχα ακόμη διαβάσει το «σχόλιο» που δημοσιεύτηκε την επόμενη μέρα. Αλλιώς θα προσέθετα άλλη μια παραγραφούλα. Συμπαθάτε με για τη νέα ενόχληση. Είναι όμως σοβαρές αυτές οι υποθέσεις! Πέρυσι τέτοιον καιρό δεν ξέραμε ότι το πετρέλαιο θα πήγαινε κοντά στα 150 δολάρια και μπορούσε να ελπίζει κανείς εύλογα ότι η ζημιά δεν θα προέκυπτε τόσο μεγάλη όσο προέκυψε. Μου φαίνεται κάπως αστείο ότι κατηγορείτε τον πρωθυπουργό τόσο αυστηρά γιατί δεν έλαβε πέρυσι τα μέτρα που θεώρησε απαραίτητο να λάβει φέτος. Και το θεωρώ πολύ αξιοσέβαστο ότι τόλμησε φέτος, γιατί δείχνει ότι παίρνει πάνω του ένα πολύ μεγαλύτερο πολιτικό κόστος στην τωρινή συγκυρία που κινδυνεύει κάθε μέρα να χάσει τη δεδηλωμένη και, αν αναγκαστεί να πάει επειγόντως σε εκλογές, κινδυνεύει να μην κερδίσει πλειοψηφία αρκετή για να ξανακάνει κυβέρνηση. Το μόνο που θέλω να ελπίζω είναι να αναλογιστούν τις περαιτέρω συνέπειες οι ψηφοφόροι και να βγάλουν τα συμπεράσματά τους. Και να υποστηριχτεί αυτή η προσπάθεια από τους σοβαρούς δημοσιογράφους. Γρηγ. Δ. Ευστρατιαδης / Παπαδιαμαντοπούλου 162, Ζωγράφου