Ο «πολεμοχαρής» Τσένι κάνει τον απολογισμό
Η περιοδεία του αντιπροέδρου των ΗΠΑ στον Καύκασο και την Κεντρική Ασία
The Guardian
Η περιοδεία του Αμερικανού αντιπροέδρου Ντικ Τσένι σε χώρες του Καυκάσου και της Κεντρικής Ασίας ερμηνεύεται από θιασώτες των θεωριών συνωμοσίας, απολογητές του Κρεμλίνου και από τη ρωσική κυβέρνηση, ως μία ακόμη απόδειξη ότι ο «πολεμοχαρής» αντιπρόεδρος και οι νεοσυντηρητικοί φίλοι του προκάλεσαν την κρίση στη Γεωργία τον περασμένο μήνα, με στόχο να επηρεάσουν το αποτέλεσμα των αμερικανικών εκλογών. Ο Λευκός Οίκος υποστηρίζει ότι ο Τσένι θα προβεί σε εκτίμηση των μελλοντικών αναγκών της Γεωργίας και θα μελετήσει τις ευρύτερες επιπτώσεις της διχοτόμησης της χώρας, μετά τη συνάντηση που είχε στην Τιφλίδα με τον Γεωργιανό πρόεδρο Μιχαήλ Σαακασβίλι. Την ίδια στιγμή, η αμερικανική κυβέρνηση ανακοίνωνε πακέτο οικονομικής βοήθειας ενός δισ. δολαρίων για την ανοικοδόμηση της Γεωργίας, εκτός από το δάνειο των 750 εκατ. δολαρίων, που εξασφάλισε για λογαριασμό της Τιφλίδας από το ΔΝΤ.
Στο άρμα της Δύσης
Ανώτατος αξιωματούχος στην Ουάσιγκτον έλεγε ότι ο Τσένι και ο Σαακασβίλι μελέτησαν «στρατηγική με στόχο την ενσωμάτωση της Γεωργίας στους ευρωατλαντικούς θεσμούς», που σημαίνει μεταξύ άλλων την ενίσχυση και διεύρυνση της αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας προς τη χώρα. Η δήλωση αυτή πρέπει να προκαλέσει την ανησυχία των αρχιτεκτόνων της ρωσικής εισβολής στη Γεωργία και ειδικότερα του πρωθυπουργού Βλαντιμίρ Πούτιν. Η ομάδα Μπους-Τσένι, έχοντας αποτύχει νωρίτερα εφέτος να συνδέσει στενότερα τη Γεωργία με το ΝΑΤΟ, εξαιτίας διαφωνιών από Γαλλία και Γερμανία, προσπαθεί πάλι να προσδέσει την πρώην σοβιετική δημοκρατία στο άρμα της Δύσης. Αν η Ευρώπη συνεχίσει την παρελκυστική της τακτική, οι ΗΠΑ είναι έτοιμες να κινηθούν μόνες, όπως αποδεικνύει και η ναυτική παρουσία της Ουάσιγκτον στη Μαύρη Θάλασσα.
Η επιθετική τακτική του Πούτιν έφερε τα αντίθετα από τα αναμενόμενα αποτελέσματα, ενώ μπορεί ακόμη και να οδηγήσει την Ουκρανία και το Αζερμπαϊτζάν, σταθμοί και αυτοί στην περιοδεία του Ντικ Τσένι, πιο κοντά στην αμερικανική σφαίρα επιρροής.
Ο ισχυρισμός του Τσένι, ότι η Ρωσία αποτελεί απειλή για τη διεθνή κοινότητα, απέκτησε βαρύτητα χάρη στην επιθετικότητα του Πούτιν, που κατάφερε πλήγμα σε όσους ήλπιζαν ότι η Μόσχα θα μπορούσε να εισέλθει ως ισότιμος εταίρος στους διεθνείς θεσμούς.
Τσένι και Πούτιν αποτελούν δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Και οι δύο άνδρες αρνούνται να κοιτάξουν προς το μέλλον, νοσταλγώντας το παρελθόν. Παρ’ όλα αυτά, ο ισχυρισμός ότι ο Τσένι ενορχήστρωσε την κρίση στη Νότια Οσετία, παρασύροντας τον «αδαή» και «αθώο» ρωσικό στρατό στη γεωργιανή παγίδα, δεν αξίζει καν να μνημονεύεται. Το γεγονός ότι ο Πούτιν και ο αχυράνθρωπός του, πρόεδρος Ντμίτρι Μεντβέντεφ, συνεχίζουν να υποστηρίζουν ότι το σχέδιο αυτό εκπονήθηκε στην Ουάσιγκτον, με στόχο την εκλογή του Τζον Μακέιν στην προεδρία των ΗΠΑ, δεν του προσδίδει βαρύτητα. Είναι αλήθεια ότι οι ΗΠΑ εκπαιδεύουν τον στρατό της Γεωργίας, από το 2003, εποχή της Επανάστασης των Ρόδων. Η Ουάσιγκτον προσφέρει επίσης στρατιωτικό εξοπλισμό και επιχειρησιακή υποστήριξη, βοηθώντας τη Γεωργία να ενισχύσει την άμυνά της και να προετοιμασθεί για την ενδεχόμενη είσοδό της στο ΝΑΤΟ. Τίποτε από τα παραπάνω, όμως, δεν έγινε κρυφά. Την ίδια ώρα, η Ρωσία διατηρεί στρατεύματα στο γεωργιανό έδαφος, με πρόσχημα την ειρήνευση της περιοχής, ανεχόμενη τη δράση των Οσέτιων και Αμπχάζιων αυτονομιστών.
Ο σύμβουλος του Μακέιν
Είναι επίσης γεγονός ότι ο σύμβουλος του Μακέιν, Ράντι Σόινεμαν, εργάσθηκε ως λομπίστας για λογαριασμό της κυβέρνησης της Γεωργίας, αν και διέκοψε τις σχέσεις του αυτές τον περασμένο Μάιο. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι κατάφερε να πείσει την Τιφλίδα να αναλάβει μία επιχείρηση προσάρτισης των αποσχισθεισών περιοχών με δεινές συνέπειες για τη Γεωργία.
Ακόμη κι αν πιστέψουμε ότι η Γεωργία ωθήθηκε στον πόλεμο από τους παμπόνηρους νεοσυντηρητικούς, ας σταθούμε μία στιγμή για να εξετάσουμε τις επιπτώσεις της γεωργιανής εκστρατείας στις ΗΠΑ. Η αντιπαράθεση στον Καύκασο δεν προσέφερε στον Μακέιν κανένα πολιτικό όφελος, καθώς ο «Ψυχρός Πόλεμος Νο 2» επισκιάσθηκε εξ ολοκλήρου από την επιλογή της Σάρα Πέιλιν ως υποψηφίας αντιπροέδρου του.
kathimerini.
The Guardian
Η περιοδεία του Αμερικανού αντιπροέδρου Ντικ Τσένι σε χώρες του Καυκάσου και της Κεντρικής Ασίας ερμηνεύεται από θιασώτες των θεωριών συνωμοσίας, απολογητές του Κρεμλίνου και από τη ρωσική κυβέρνηση, ως μία ακόμη απόδειξη ότι ο «πολεμοχαρής» αντιπρόεδρος και οι νεοσυντηρητικοί φίλοι του προκάλεσαν την κρίση στη Γεωργία τον περασμένο μήνα, με στόχο να επηρεάσουν το αποτέλεσμα των αμερικανικών εκλογών. Ο Λευκός Οίκος υποστηρίζει ότι ο Τσένι θα προβεί σε εκτίμηση των μελλοντικών αναγκών της Γεωργίας και θα μελετήσει τις ευρύτερες επιπτώσεις της διχοτόμησης της χώρας, μετά τη συνάντηση που είχε στην Τιφλίδα με τον Γεωργιανό πρόεδρο Μιχαήλ Σαακασβίλι. Την ίδια στιγμή, η αμερικανική κυβέρνηση ανακοίνωνε πακέτο οικονομικής βοήθειας ενός δισ. δολαρίων για την ανοικοδόμηση της Γεωργίας, εκτός από το δάνειο των 750 εκατ. δολαρίων, που εξασφάλισε για λογαριασμό της Τιφλίδας από το ΔΝΤ.
Στο άρμα της Δύσης
Ανώτατος αξιωματούχος στην Ουάσιγκτον έλεγε ότι ο Τσένι και ο Σαακασβίλι μελέτησαν «στρατηγική με στόχο την ενσωμάτωση της Γεωργίας στους ευρωατλαντικούς θεσμούς», που σημαίνει μεταξύ άλλων την ενίσχυση και διεύρυνση της αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας προς τη χώρα. Η δήλωση αυτή πρέπει να προκαλέσει την ανησυχία των αρχιτεκτόνων της ρωσικής εισβολής στη Γεωργία και ειδικότερα του πρωθυπουργού Βλαντιμίρ Πούτιν. Η ομάδα Μπους-Τσένι, έχοντας αποτύχει νωρίτερα εφέτος να συνδέσει στενότερα τη Γεωργία με το ΝΑΤΟ, εξαιτίας διαφωνιών από Γαλλία και Γερμανία, προσπαθεί πάλι να προσδέσει την πρώην σοβιετική δημοκρατία στο άρμα της Δύσης. Αν η Ευρώπη συνεχίσει την παρελκυστική της τακτική, οι ΗΠΑ είναι έτοιμες να κινηθούν μόνες, όπως αποδεικνύει και η ναυτική παρουσία της Ουάσιγκτον στη Μαύρη Θάλασσα.
Η επιθετική τακτική του Πούτιν έφερε τα αντίθετα από τα αναμενόμενα αποτελέσματα, ενώ μπορεί ακόμη και να οδηγήσει την Ουκρανία και το Αζερμπαϊτζάν, σταθμοί και αυτοί στην περιοδεία του Ντικ Τσένι, πιο κοντά στην αμερικανική σφαίρα επιρροής.
Ο ισχυρισμός του Τσένι, ότι η Ρωσία αποτελεί απειλή για τη διεθνή κοινότητα, απέκτησε βαρύτητα χάρη στην επιθετικότητα του Πούτιν, που κατάφερε πλήγμα σε όσους ήλπιζαν ότι η Μόσχα θα μπορούσε να εισέλθει ως ισότιμος εταίρος στους διεθνείς θεσμούς.
Τσένι και Πούτιν αποτελούν δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Και οι δύο άνδρες αρνούνται να κοιτάξουν προς το μέλλον, νοσταλγώντας το παρελθόν. Παρ’ όλα αυτά, ο ισχυρισμός ότι ο Τσένι ενορχήστρωσε την κρίση στη Νότια Οσετία, παρασύροντας τον «αδαή» και «αθώο» ρωσικό στρατό στη γεωργιανή παγίδα, δεν αξίζει καν να μνημονεύεται. Το γεγονός ότι ο Πούτιν και ο αχυράνθρωπός του, πρόεδρος Ντμίτρι Μεντβέντεφ, συνεχίζουν να υποστηρίζουν ότι το σχέδιο αυτό εκπονήθηκε στην Ουάσιγκτον, με στόχο την εκλογή του Τζον Μακέιν στην προεδρία των ΗΠΑ, δεν του προσδίδει βαρύτητα. Είναι αλήθεια ότι οι ΗΠΑ εκπαιδεύουν τον στρατό της Γεωργίας, από το 2003, εποχή της Επανάστασης των Ρόδων. Η Ουάσιγκτον προσφέρει επίσης στρατιωτικό εξοπλισμό και επιχειρησιακή υποστήριξη, βοηθώντας τη Γεωργία να ενισχύσει την άμυνά της και να προετοιμασθεί για την ενδεχόμενη είσοδό της στο ΝΑΤΟ. Τίποτε από τα παραπάνω, όμως, δεν έγινε κρυφά. Την ίδια ώρα, η Ρωσία διατηρεί στρατεύματα στο γεωργιανό έδαφος, με πρόσχημα την ειρήνευση της περιοχής, ανεχόμενη τη δράση των Οσέτιων και Αμπχάζιων αυτονομιστών.
Ο σύμβουλος του Μακέιν
Είναι επίσης γεγονός ότι ο σύμβουλος του Μακέιν, Ράντι Σόινεμαν, εργάσθηκε ως λομπίστας για λογαριασμό της κυβέρνησης της Γεωργίας, αν και διέκοψε τις σχέσεις του αυτές τον περασμένο Μάιο. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι κατάφερε να πείσει την Τιφλίδα να αναλάβει μία επιχείρηση προσάρτισης των αποσχισθεισών περιοχών με δεινές συνέπειες για τη Γεωργία.
Ακόμη κι αν πιστέψουμε ότι η Γεωργία ωθήθηκε στον πόλεμο από τους παμπόνηρους νεοσυντηρητικούς, ας σταθούμε μία στιγμή για να εξετάσουμε τις επιπτώσεις της γεωργιανής εκστρατείας στις ΗΠΑ. Η αντιπαράθεση στον Καύκασο δεν προσέφερε στον Μακέιν κανένα πολιτικό όφελος, καθώς ο «Ψυχρός Πόλεμος Νο 2» επισκιάσθηκε εξ ολοκλήρου από την επιλογή της Σάρα Πέιλιν ως υποψηφίας αντιπροέδρου του.
kathimerini.
Comments