γράμματα αναγνωστών. καθημερινή
Στο νησί των Σπετσών
Κύριε διευθυντά
Πέρασα μερικές ημέρες διακοπών στο νησί των Σπετσών. Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση η αδιαφορία των τοπικών αρχών για την οδική ασφάλεια στους δρόμους του νησιού. Θεωρείται, φαίνεται, φυσικό να κυκλοφορούν οι πάντες στον δρόμο με μισθωμένα μηχανάκια και ποδήλατα στα οποία οι επιβάτες να μην φοράνε κράνος και επίσης τα ποδήλατα να μην διαθέτουν φώτα σήμανσης, ώστε να γίνονται αντιληπτά κατά τις νυχτερινές ώρες. Προσωπικά μίσθωσα ένα ποδήλατο, το οποίο δεν διέθετε φωτισμό και όπως ήταν φυσικό επακόλουθο ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης μισθώσεως δεν διανοήθηκε καν να μου δώσει προστατευτικό κράνος για ποδηλάτες.
Το παραπάνω περιστατικό με έκανε να αναρωτηθώ αν είναι τόσο ανέφικτο σε μια μικρή κοινωνία η αστυνομία και η Tοπική Aυτοδιοίκηση να δράσουν προληπτικά, γιατί ελεγκτικά δεν είδα να έχουν την βούληση να το πράξουν. Να αναλάβουν δηλαδή πρωτοβουλία και να ενημερώσουν όσους επαγγελματίες ασχολούνται με τις ενοικιάσεις μοτοποδηλάτων και ποδηλάτων να μεριμνούν καλύτερα για την ασφάλεια των πελατών τους και να τους χορηγούν μαζί με το ενοικιαζόμενο μέσο μεταφοράς όλα τα συνοδευτικά (π.χ. κράνος και φώτα). Μια υπηρεσία που στις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε. θεωρείται δεδομένη και αδιαπραγμάτευτη.
Δημητρης Σταυριδης
Θεσσαλονίκη
Ο κ. Μάνος και οι συμβολαιογράφοι
Κύριε διευθυντά
Οκ. Στέφανος Μάνος εξακολουθεί –ως μη έδει– να ασχολείται με τους συμβολαιογράφους. Παίρνει αφορμή από κάτι άλλο για να στρέψει τα βέλη του κατά των συμβολαιογράφων και του κ. Αλογοσκούφη. Είμαι συνταξιούχος συμβολαιογράφος από 12ετίας και δεν με ενδιαφέρουν φυσικά πλέον οι αμοιβές των συμβολαιογράφων, αλλά ομολογώ με έχουν ενοχλήσει πάρα πολύ οι απόψεις αυτές, πολύ περισσότερο μάλιστα όταν προέρχονται από έναν άνθρωπο του αναστήματος (όχι μόνο φυσικού αλλά και πολιτικού και πνευματικού) του κ. Μάνου.
1. Στο φύλλο της 9/4/08 έγραψε επί λέξει, εξ αφορμής της αύξησης των αντικειμενικών αξιών στα εκτός σχεδίου κατά 22%, «ο κ. Αλογοσκούφης είναι ο φύλακας άγγελος των συμβολαιογράφων και αποφάσισε να τους κάνει εκατομμυριούχους». Μα, προς Θεού, ο κ. Αλογοσκούφης ουδεμία, μα απολύτως ουδεμία, ανάμειξη είχε στα θέματα αυτά, δηλαδή το ποσοστό της αναλογικής αμοιβής και ότι αυτή εφαρμόζεται επί της αντικειμενικής αξίας καθορίστηκαν πολλά χρόνια προηγουμένως και μάλιστα επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ. Συγκεκριμένα, το ποσοστό 1,20% (από 1,15% που ήταν προηγουμένως) έγινε το 1996 και εφαρμόστηκε επί της αντικειμενικής αξίας από τότε που θεσμοθετήθηκαν (για λόγους φορολογικούς) οι αντικειμενικές αξίες, δηλαδή από το έτος 1987, όταν δηλαδή ο ίδιος ήταν πρωτοκλασάτος υπουργός (περίοδος ’89-’93). Πρέπει να πω ότι ειδικά η αναλογική αμοιβή (που στην αρχή ήταν 1%) ισχύει από τότε που ισχύει ο θεσμός των συμβολαιογράφων.
2. Στο φύλλο της 25/5/08 έγραψε: «Εγραψα άπειρες φορές για τις βαθιά προκλητικές αμοιβές των συμβολαιογράφων, αλλά οι συντηρητικοί αναγνώστες δεν στενοχωρήθηκαν και ο λογιστής όμως των 1.000 ευρώ δεν έμαθε ποτέ ότι ένας Αθηναίος συμβολαιογράφος μπορεί εύκολα να βγάλει 50.000 ευρώ τον μήνα και ακόμη ότι το μήνυμα δεν πέρασε ποτέ από το φίλτρο της τηλεόρασης». Ναι, κ. Μάνο, μπορεί να συμβεί κάποιο μήνα ένας Αθηναίος συμβολαιογράφος να βγάλει 50.000 ευρώ, όπως μπορεί να συμβεί και σε οποιοδήποτε ελεύθερο επαγγελματία. Σε έναν μηχανικό προπαντός, αλλά και σε έναν δικηγόρο, σε έναν γιατρό ή σε έναν κτηματομεσίτη. Ειδικότερα για τους δικηγόρους δεν γνωρίζετε ότι και αυτοί παρίστανται στα συμβόλαια μεταβιβάσεως ακινήτων και αμείβονται αναλογικά επί της αντικειμενικής αξίας, καθώς και κατά τη σύνταξη εμπραγμάτων αγωγών (διεκδικητικών, διανομής κ.λπ.). Γιατί δεν γράφεται γι’ αυτούς; Οι κτηματομεσίτες γνωρίζετε ότι αμείβονται αναλογικά (και μάλιστα όχι 1% που προβλέπει ο νόμος, αλλά κατά το πλείστον 2% –που είναι οι τιμές της αγοράς– από έκαστο συμβαλλόμενο μέρος) επί του πραγματικού τμήματος που είναι πάντοτε πολύ μεγαλύτερο της αντικειμενικής αξίας, λαμβάνοντας έτσι ενίοτε ιλιγγιώδεις αμοιβές.
Υστερα από τα παραπάνω περιττεύει, νομίζω, να απαντήσω στο προαναφερθέν πρόσφατο δημοσίευμα στο φύλλο της 25/7 της «Καθημερινής», που πάλι στρέφεται κατά του κ. Αλογοσκούφη, συγκρίνοντας (ο κ. Μάνος) τον μισθό του κ. Ζορμπά με την αμοιβή του συμβολαιογράφου σε ένα μεγάλο συμβόλαιο. Θα προσθέσω μόνο ότι ο συμβολαιογράφος δεν πληρώνεται από το Δημόσιο Ταμείο, αλλά από ιδιώτες μεγάλης οικονομικής επιφάνειας ή από τράπεζες που στην τελευταία αυτή περίπτωση (των τραπεζών, καθώς και των Νομικών Προσώπων Δημοσίου και Ιδιωτικού Δικαίου), τα συμβόλαια (που είναι κατά το πλείστον μεγάλης αξίας) θεωρούνται κρατικά, δηλαδή τα δικαιώματα διανέμονται μεταξύ όλων των συμβολαιογράφων της οικείας ειρηνοδικειακής περιφέρειας.
Σας πληροφορώ λοιπόν (αν και πιστεύω ότι το γνωρίζετε) ότι σχεδόν πάντοτε οι αντικειμενικές αξίες είναι μικρότερες από τις πραγματικές, δηλαδή το αληθές τίμημα, στα δε αγροτικά (που κατά το πλείστον εργάζονται οι συμβολαιογράφοι της επαρχίας) είναι πολύ μεγάλη η διαφορά, ειδικά δε στα παραθαλάσσια είναι τεράστια, ίσως και 20πλάσια της αντικειμενικής. Συνεπώς ευνοούνται (και δεν αδικούνται) οι συμβαλλόμενοι με τις αντικειμενικές αξίες. Αλλά εσείς προφανώς επειδή πληρώσατε κάποτε υπολογίσιμη αμοιβή σε συμβολαιογράφο (δεν το γνωρίζω, βέβαια, αλλά το φαντάζομαι), σας δημιουργήθηκε πάθος και μένος εναντίον των συμβολαιογράφων, και το πάθος σας αυτό κατέλαβε εντελώς χωρίς λόγο, όπως στην αρχή είπα, και τον κ. Αλογοσκούφη (ειδικά γι’ αυτόν ίσως να έχετε και προσωπικό λόγο), νομίζω όμως ότι ένας σοβαρός άνθρωπος και δη πολιτικός δεν πρέπει να καταλαμβάνεται από πάθος και μάλιστα από προσωπικές αφορμές, αλλά αντιθέτως στα τυχόν εμφανιζόμενα προβλήματα να προτείνει σοβαρές λύσεις, και αυτό, λυπούμαι, αλλά δεν το είδα.
Μιχαλης Χατζακης
Συντ/χος Συμβ/φος
Ηράκλειο
Αλλοι Ολυμπιονίκες
Κύριε διευθυντά
Χαμένοι στη μιζέρια της ντόπας και της μίζας, θυμόμαστε κάτι καλό που κάνουν οι συμπατριώτες μας στο εξωτερικό μόνο έτσι και πεθαίνει κανένας αρχιεπίσκοπος και ψάχνουμε τους καταλόγους για το τηλέφωνο κάποιου Τζάκη. Χάνουμε πρωτιές ουσίας, σιωπηλών, πολυμοχθούντων Ελλήνων, που χωρίς καμιά βοήθεια από το κράτος, γίνονται συστηματικά οι καλύτεροι πρεσβευτές της χώρας μας διεθνώς, χωρίς ποτέ να ζητήσουν φύλλο ελιάς· συνήθως άγνωστοι μεταξύ αγνώστων στον τόπο που τους γέννησε, εκτός και κάποιος τρελός ή ομοιοπαθής καταφέρει να γράψει κάπου κάτι γι’ αυτούς. Το υπουργείο Πολιτισμού δεν έχει καταφέρει ακόμη να ιδρύσει κάποιο γραφείο που να παρακολουθεί τα ουσιαστικά επιτεύγματα Ελλήνων στο εξωτερικό, ιδίως των μη ενταγμένων και κομματικά αδέσμευτων, να έχει γνώση του πρωτογενούς έργου τους, να τους προσκαλεί, να τους μεταφράζει και εκδίδει τα βιβλία τους στην Ελλάδα, να πληροφορεί τον κόσμο γι’ αυτούς, να τους ανταμείβει.
Αντίθετα, αν κάποιος από αυτούς προσπαθήσει ποτέ να προσφέρει στον τόπο του, τον πολεμούν οι του αντικειμένου, ανελέητα. Ενα πρόσφατο βιβλίο, απόκτημα εδώ κι ένα μήνα της διεθνούς πρωτογενούς παραγωγής, είναι της Στυλιανής Φιλίππου (Ελληνίδας αρχιτέκτονος / πανεπιστημιακού που ζει και δραστηριοποιείται στην Αγγλία) από τις εκδόσεις του Πανεπιστημίου Γέιλ. (Styliane Philippou. «Oscar Niemeyer: Curves of irreverence», Yale University Press, 2008 / μετάφραση τίτλου «Οσκαρ Νιμάγιερ: καμπύλες ανευλάβειας»). Πρόκειται για ένα μνημειώδες ερευνητικό έργο ετών γύρω από τον υπερ-εκατοντούτη κορυφαίο αρχιτέκτονα της Βραζιλίας, ένα έργο αρχιτεκτονικού λόγου, ακλόνητων στοιχείων και ερμηνείας, μοναδικό του 21ου αιώνα. Δεν υπάρχει χώρος εδώ για περισσότερα. Πιστεύω και μόνο ο εκδοτικός οίκος ήδη σας λέει πολλά. Μόνο ένα μεγάλο ευχαριστώ αν δημοσιεύσετε την παρούσα και να άνοιγε λίγο το μάτια του το υπουργείο Πολιτισμού, να μας χάριζε κι εδώ μεταφράσεις πρωτογενών έργων συμπατριωτών μας, αντί όλα εκείνα τα τετριμμένα που βλέπουμε κατά καιρούς να εκδίδονται από ’δω κι από ’κει και να παρουσιάζονται ακόμη κι από τους ειδικούς περί αρχιτεκτονικών βιβλίων στις σελίδες σας. Γιατί και η ελληνική αρχιτεκτονική έχει τους Ολυμπιονίκες στο πεδίο του διεθνούς αρχιτεκτονικού λόγου και της πρωτοπορίας, έστω και αν παραμένει συστηματικά αμετάφραστος κι άγνωστος στους οίκαδε τα του τομέα κρατούντες... (Για σημαντικά βιβλία Ελλήνων αρχιτεκτόνων στο εξωτερικό κατά τον εικοστό και εικοστό πρώτο αιώνα, π.χ. των: Stamo Papadaki, C. Doxiadis, C. Michaelides, Alexander Tzonis, Dimitri Porphyrios... Styliane Philippou, βλ. http:// www.acaarchitecture.com/Mag26. htm)
Αντωνης Κ. Αντωνιαδης
Αρχιτέκτων - Πολεοδόμος
τ. καθηγητής Αρχιτεκτονικής UTA
Η μη χρησιμοποίηση του φλας
Κύριε διευθυντά
Στα αυτοκίνητα είναι πολλοί οι διακόπτες, τα πεντάλ, οι μοχλίσκοι, τα κουμπιά, τα πλήκτρα κ.λπ., που ο οδηγός τα μεταχειρίζεται για να οδηγήσει. Και, φυσικά, όλα αυτά ο κατασκευαστής του αυτοκινήτου τα θεωρεί ότι είναι απαραίτητα. Το ίδιο βέβαια πιστεύει και κάθε οδηγός, με μια όμως εξαίρεση που, δυστυχώς, αφορά μεγάλη μερίδα Ελλήνων οδηγών! Και αυτή είναι το φλας! Δηλαδή η φωτεινή προειδοποίηση ότι ο οδηγός προτίθεται να στρίψει το όχημά του αριστερά ή δεξιά.
Και η αριστερή παράλειψη μπορεί να έχει τις τραγικές συνέπειες μιας μετωπικής σύγκρουσης. Αλλά και η δεξιά παράλειψη, επειδή το όχημα μειώνει απότομα την ταχύτητά του, προκειμένου να στρίψει, μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα την πρόσκρουση επ’ αυτού του ακολουθούντος, σε σχετικά μικρή απόσταση οχήματος
Αρα, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι πρέπει πάντοτε να χρησιμοποιούμε το φλας, όταν πρόκειται να στρίψουμε δεξιά ή αριστερά, και μάλιστα έγκαιρα!
Είχα την εντύπωση ότι η μη χρήση του φλας οφείλεται σε άγνοια, ή σε αμέλεια, ή σε τεμπελιά! Ενας φίλος μου, όμως, ψυχολογός, μου εξήγησε ότι κυρίως οφείλεται σε... αδιαφορία! Δηλαδή, επειδή το φλας δεν συντελεί στην κίνηση του αυτοκινήτου, αλλά απλά πληροφορεί τους άλλους για την πρόθεση του οδηγού, αυτός αδιαφορεί, και ουσιαστικά δεν δίνει... δεκάρα για την ενημέρωση των άλλων οδηγών! Σε ακραίες περιπτώσεις μάλιστα ίσως αυτό να αποτελεί ένα ψυχολογικό κόμπλεξ, μια και ο παραβάτης οδηγός μπορεί, με την παράλειψη αυτή, να νιώθει ότι αυτός είναι ανώτερος και δεν υποχρεούται να δίνει λόγο στους άλλους για τις κινήσεις του!
Οπως και να έχει το πράγμα, επειδή η παράλειψη της χρήσης του φλας αποτελεί κίνδυνο συγκρούσεων, νομίζω ότι σε προσεχή αναθεώρηση του ΚΟΚ θα πρέπει να περιληφθεί ειδική διάταξη που να ποινικοποιεί αυτό το... αδίκημα, δηλαδή να επιβάλλει ένα τσουχτερό πρόστιμο σε κάθε παράβαση.
Ισως στην ίδια αναθεώρηση θα πρέπει να περιληφθεί διάταξη, που να τιμωρεί την κακή συνήθεια ορισμένων οδηγών, που... αερίζουν το αριστερό τους χέρι έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου. Γιατί όταν αυτός ο οδηγός συνομιλεί με τον συνοδηγό, κουνάει ασυναίσθητα το χέρι του (οι Ελληνες χειρονομούμε, πώς να το κάνουμε), και έτσι δίνει την ψευδαίσθηση στους άλλους οδηγούς ότι προτίθεται να στρίψει αριστερά!
Νικος Δυοβουνιωτης
Πολιτικός Μηχανικός
Κηφισιά
Κύριε διευθυντά
Πέρασα μερικές ημέρες διακοπών στο νησί των Σπετσών. Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση η αδιαφορία των τοπικών αρχών για την οδική ασφάλεια στους δρόμους του νησιού. Θεωρείται, φαίνεται, φυσικό να κυκλοφορούν οι πάντες στον δρόμο με μισθωμένα μηχανάκια και ποδήλατα στα οποία οι επιβάτες να μην φοράνε κράνος και επίσης τα ποδήλατα να μην διαθέτουν φώτα σήμανσης, ώστε να γίνονται αντιληπτά κατά τις νυχτερινές ώρες. Προσωπικά μίσθωσα ένα ποδήλατο, το οποίο δεν διέθετε φωτισμό και όπως ήταν φυσικό επακόλουθο ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης μισθώσεως δεν διανοήθηκε καν να μου δώσει προστατευτικό κράνος για ποδηλάτες.
Το παραπάνω περιστατικό με έκανε να αναρωτηθώ αν είναι τόσο ανέφικτο σε μια μικρή κοινωνία η αστυνομία και η Tοπική Aυτοδιοίκηση να δράσουν προληπτικά, γιατί ελεγκτικά δεν είδα να έχουν την βούληση να το πράξουν. Να αναλάβουν δηλαδή πρωτοβουλία και να ενημερώσουν όσους επαγγελματίες ασχολούνται με τις ενοικιάσεις μοτοποδηλάτων και ποδηλάτων να μεριμνούν καλύτερα για την ασφάλεια των πελατών τους και να τους χορηγούν μαζί με το ενοικιαζόμενο μέσο μεταφοράς όλα τα συνοδευτικά (π.χ. κράνος και φώτα). Μια υπηρεσία που στις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε. θεωρείται δεδομένη και αδιαπραγμάτευτη.
Δημητρης Σταυριδης
Θεσσαλονίκη
Ο κ. Μάνος και οι συμβολαιογράφοι
Κύριε διευθυντά
Οκ. Στέφανος Μάνος εξακολουθεί –ως μη έδει– να ασχολείται με τους συμβολαιογράφους. Παίρνει αφορμή από κάτι άλλο για να στρέψει τα βέλη του κατά των συμβολαιογράφων και του κ. Αλογοσκούφη. Είμαι συνταξιούχος συμβολαιογράφος από 12ετίας και δεν με ενδιαφέρουν φυσικά πλέον οι αμοιβές των συμβολαιογράφων, αλλά ομολογώ με έχουν ενοχλήσει πάρα πολύ οι απόψεις αυτές, πολύ περισσότερο μάλιστα όταν προέρχονται από έναν άνθρωπο του αναστήματος (όχι μόνο φυσικού αλλά και πολιτικού και πνευματικού) του κ. Μάνου.
1. Στο φύλλο της 9/4/08 έγραψε επί λέξει, εξ αφορμής της αύξησης των αντικειμενικών αξιών στα εκτός σχεδίου κατά 22%, «ο κ. Αλογοσκούφης είναι ο φύλακας άγγελος των συμβολαιογράφων και αποφάσισε να τους κάνει εκατομμυριούχους». Μα, προς Θεού, ο κ. Αλογοσκούφης ουδεμία, μα απολύτως ουδεμία, ανάμειξη είχε στα θέματα αυτά, δηλαδή το ποσοστό της αναλογικής αμοιβής και ότι αυτή εφαρμόζεται επί της αντικειμενικής αξίας καθορίστηκαν πολλά χρόνια προηγουμένως και μάλιστα επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ. Συγκεκριμένα, το ποσοστό 1,20% (από 1,15% που ήταν προηγουμένως) έγινε το 1996 και εφαρμόστηκε επί της αντικειμενικής αξίας από τότε που θεσμοθετήθηκαν (για λόγους φορολογικούς) οι αντικειμενικές αξίες, δηλαδή από το έτος 1987, όταν δηλαδή ο ίδιος ήταν πρωτοκλασάτος υπουργός (περίοδος ’89-’93). Πρέπει να πω ότι ειδικά η αναλογική αμοιβή (που στην αρχή ήταν 1%) ισχύει από τότε που ισχύει ο θεσμός των συμβολαιογράφων.
2. Στο φύλλο της 25/5/08 έγραψε: «Εγραψα άπειρες φορές για τις βαθιά προκλητικές αμοιβές των συμβολαιογράφων, αλλά οι συντηρητικοί αναγνώστες δεν στενοχωρήθηκαν και ο λογιστής όμως των 1.000 ευρώ δεν έμαθε ποτέ ότι ένας Αθηναίος συμβολαιογράφος μπορεί εύκολα να βγάλει 50.000 ευρώ τον μήνα και ακόμη ότι το μήνυμα δεν πέρασε ποτέ από το φίλτρο της τηλεόρασης». Ναι, κ. Μάνο, μπορεί να συμβεί κάποιο μήνα ένας Αθηναίος συμβολαιογράφος να βγάλει 50.000 ευρώ, όπως μπορεί να συμβεί και σε οποιοδήποτε ελεύθερο επαγγελματία. Σε έναν μηχανικό προπαντός, αλλά και σε έναν δικηγόρο, σε έναν γιατρό ή σε έναν κτηματομεσίτη. Ειδικότερα για τους δικηγόρους δεν γνωρίζετε ότι και αυτοί παρίστανται στα συμβόλαια μεταβιβάσεως ακινήτων και αμείβονται αναλογικά επί της αντικειμενικής αξίας, καθώς και κατά τη σύνταξη εμπραγμάτων αγωγών (διεκδικητικών, διανομής κ.λπ.). Γιατί δεν γράφεται γι’ αυτούς; Οι κτηματομεσίτες γνωρίζετε ότι αμείβονται αναλογικά (και μάλιστα όχι 1% που προβλέπει ο νόμος, αλλά κατά το πλείστον 2% –που είναι οι τιμές της αγοράς– από έκαστο συμβαλλόμενο μέρος) επί του πραγματικού τμήματος που είναι πάντοτε πολύ μεγαλύτερο της αντικειμενικής αξίας, λαμβάνοντας έτσι ενίοτε ιλιγγιώδεις αμοιβές.
Υστερα από τα παραπάνω περιττεύει, νομίζω, να απαντήσω στο προαναφερθέν πρόσφατο δημοσίευμα στο φύλλο της 25/7 της «Καθημερινής», που πάλι στρέφεται κατά του κ. Αλογοσκούφη, συγκρίνοντας (ο κ. Μάνος) τον μισθό του κ. Ζορμπά με την αμοιβή του συμβολαιογράφου σε ένα μεγάλο συμβόλαιο. Θα προσθέσω μόνο ότι ο συμβολαιογράφος δεν πληρώνεται από το Δημόσιο Ταμείο, αλλά από ιδιώτες μεγάλης οικονομικής επιφάνειας ή από τράπεζες που στην τελευταία αυτή περίπτωση (των τραπεζών, καθώς και των Νομικών Προσώπων Δημοσίου και Ιδιωτικού Δικαίου), τα συμβόλαια (που είναι κατά το πλείστον μεγάλης αξίας) θεωρούνται κρατικά, δηλαδή τα δικαιώματα διανέμονται μεταξύ όλων των συμβολαιογράφων της οικείας ειρηνοδικειακής περιφέρειας.
Σας πληροφορώ λοιπόν (αν και πιστεύω ότι το γνωρίζετε) ότι σχεδόν πάντοτε οι αντικειμενικές αξίες είναι μικρότερες από τις πραγματικές, δηλαδή το αληθές τίμημα, στα δε αγροτικά (που κατά το πλείστον εργάζονται οι συμβολαιογράφοι της επαρχίας) είναι πολύ μεγάλη η διαφορά, ειδικά δε στα παραθαλάσσια είναι τεράστια, ίσως και 20πλάσια της αντικειμενικής. Συνεπώς ευνοούνται (και δεν αδικούνται) οι συμβαλλόμενοι με τις αντικειμενικές αξίες. Αλλά εσείς προφανώς επειδή πληρώσατε κάποτε υπολογίσιμη αμοιβή σε συμβολαιογράφο (δεν το γνωρίζω, βέβαια, αλλά το φαντάζομαι), σας δημιουργήθηκε πάθος και μένος εναντίον των συμβολαιογράφων, και το πάθος σας αυτό κατέλαβε εντελώς χωρίς λόγο, όπως στην αρχή είπα, και τον κ. Αλογοσκούφη (ειδικά γι’ αυτόν ίσως να έχετε και προσωπικό λόγο), νομίζω όμως ότι ένας σοβαρός άνθρωπος και δη πολιτικός δεν πρέπει να καταλαμβάνεται από πάθος και μάλιστα από προσωπικές αφορμές, αλλά αντιθέτως στα τυχόν εμφανιζόμενα προβλήματα να προτείνει σοβαρές λύσεις, και αυτό, λυπούμαι, αλλά δεν το είδα.
Μιχαλης Χατζακης
Συντ/χος Συμβ/φος
Ηράκλειο
Αλλοι Ολυμπιονίκες
Κύριε διευθυντά
Χαμένοι στη μιζέρια της ντόπας και της μίζας, θυμόμαστε κάτι καλό που κάνουν οι συμπατριώτες μας στο εξωτερικό μόνο έτσι και πεθαίνει κανένας αρχιεπίσκοπος και ψάχνουμε τους καταλόγους για το τηλέφωνο κάποιου Τζάκη. Χάνουμε πρωτιές ουσίας, σιωπηλών, πολυμοχθούντων Ελλήνων, που χωρίς καμιά βοήθεια από το κράτος, γίνονται συστηματικά οι καλύτεροι πρεσβευτές της χώρας μας διεθνώς, χωρίς ποτέ να ζητήσουν φύλλο ελιάς· συνήθως άγνωστοι μεταξύ αγνώστων στον τόπο που τους γέννησε, εκτός και κάποιος τρελός ή ομοιοπαθής καταφέρει να γράψει κάπου κάτι γι’ αυτούς. Το υπουργείο Πολιτισμού δεν έχει καταφέρει ακόμη να ιδρύσει κάποιο γραφείο που να παρακολουθεί τα ουσιαστικά επιτεύγματα Ελλήνων στο εξωτερικό, ιδίως των μη ενταγμένων και κομματικά αδέσμευτων, να έχει γνώση του πρωτογενούς έργου τους, να τους προσκαλεί, να τους μεταφράζει και εκδίδει τα βιβλία τους στην Ελλάδα, να πληροφορεί τον κόσμο γι’ αυτούς, να τους ανταμείβει.
Αντίθετα, αν κάποιος από αυτούς προσπαθήσει ποτέ να προσφέρει στον τόπο του, τον πολεμούν οι του αντικειμένου, ανελέητα. Ενα πρόσφατο βιβλίο, απόκτημα εδώ κι ένα μήνα της διεθνούς πρωτογενούς παραγωγής, είναι της Στυλιανής Φιλίππου (Ελληνίδας αρχιτέκτονος / πανεπιστημιακού που ζει και δραστηριοποιείται στην Αγγλία) από τις εκδόσεις του Πανεπιστημίου Γέιλ. (Styliane Philippou. «Oscar Niemeyer: Curves of irreverence», Yale University Press, 2008 / μετάφραση τίτλου «Οσκαρ Νιμάγιερ: καμπύλες ανευλάβειας»). Πρόκειται για ένα μνημειώδες ερευνητικό έργο ετών γύρω από τον υπερ-εκατοντούτη κορυφαίο αρχιτέκτονα της Βραζιλίας, ένα έργο αρχιτεκτονικού λόγου, ακλόνητων στοιχείων και ερμηνείας, μοναδικό του 21ου αιώνα. Δεν υπάρχει χώρος εδώ για περισσότερα. Πιστεύω και μόνο ο εκδοτικός οίκος ήδη σας λέει πολλά. Μόνο ένα μεγάλο ευχαριστώ αν δημοσιεύσετε την παρούσα και να άνοιγε λίγο το μάτια του το υπουργείο Πολιτισμού, να μας χάριζε κι εδώ μεταφράσεις πρωτογενών έργων συμπατριωτών μας, αντί όλα εκείνα τα τετριμμένα που βλέπουμε κατά καιρούς να εκδίδονται από ’δω κι από ’κει και να παρουσιάζονται ακόμη κι από τους ειδικούς περί αρχιτεκτονικών βιβλίων στις σελίδες σας. Γιατί και η ελληνική αρχιτεκτονική έχει τους Ολυμπιονίκες στο πεδίο του διεθνούς αρχιτεκτονικού λόγου και της πρωτοπορίας, έστω και αν παραμένει συστηματικά αμετάφραστος κι άγνωστος στους οίκαδε τα του τομέα κρατούντες... (Για σημαντικά βιβλία Ελλήνων αρχιτεκτόνων στο εξωτερικό κατά τον εικοστό και εικοστό πρώτο αιώνα, π.χ. των: Stamo Papadaki, C. Doxiadis, C. Michaelides, Alexander Tzonis, Dimitri Porphyrios... Styliane Philippou, βλ. http:// www.acaarchitecture.com/Mag26. htm)
Αντωνης Κ. Αντωνιαδης
Αρχιτέκτων - Πολεοδόμος
τ. καθηγητής Αρχιτεκτονικής UTA
Η μη χρησιμοποίηση του φλας
Κύριε διευθυντά
Στα αυτοκίνητα είναι πολλοί οι διακόπτες, τα πεντάλ, οι μοχλίσκοι, τα κουμπιά, τα πλήκτρα κ.λπ., που ο οδηγός τα μεταχειρίζεται για να οδηγήσει. Και, φυσικά, όλα αυτά ο κατασκευαστής του αυτοκινήτου τα θεωρεί ότι είναι απαραίτητα. Το ίδιο βέβαια πιστεύει και κάθε οδηγός, με μια όμως εξαίρεση που, δυστυχώς, αφορά μεγάλη μερίδα Ελλήνων οδηγών! Και αυτή είναι το φλας! Δηλαδή η φωτεινή προειδοποίηση ότι ο οδηγός προτίθεται να στρίψει το όχημά του αριστερά ή δεξιά.
Και η αριστερή παράλειψη μπορεί να έχει τις τραγικές συνέπειες μιας μετωπικής σύγκρουσης. Αλλά και η δεξιά παράλειψη, επειδή το όχημα μειώνει απότομα την ταχύτητά του, προκειμένου να στρίψει, μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα την πρόσκρουση επ’ αυτού του ακολουθούντος, σε σχετικά μικρή απόσταση οχήματος
Αρα, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι πρέπει πάντοτε να χρησιμοποιούμε το φλας, όταν πρόκειται να στρίψουμε δεξιά ή αριστερά, και μάλιστα έγκαιρα!
Είχα την εντύπωση ότι η μη χρήση του φλας οφείλεται σε άγνοια, ή σε αμέλεια, ή σε τεμπελιά! Ενας φίλος μου, όμως, ψυχολογός, μου εξήγησε ότι κυρίως οφείλεται σε... αδιαφορία! Δηλαδή, επειδή το φλας δεν συντελεί στην κίνηση του αυτοκινήτου, αλλά απλά πληροφορεί τους άλλους για την πρόθεση του οδηγού, αυτός αδιαφορεί, και ουσιαστικά δεν δίνει... δεκάρα για την ενημέρωση των άλλων οδηγών! Σε ακραίες περιπτώσεις μάλιστα ίσως αυτό να αποτελεί ένα ψυχολογικό κόμπλεξ, μια και ο παραβάτης οδηγός μπορεί, με την παράλειψη αυτή, να νιώθει ότι αυτός είναι ανώτερος και δεν υποχρεούται να δίνει λόγο στους άλλους για τις κινήσεις του!
Οπως και να έχει το πράγμα, επειδή η παράλειψη της χρήσης του φλας αποτελεί κίνδυνο συγκρούσεων, νομίζω ότι σε προσεχή αναθεώρηση του ΚΟΚ θα πρέπει να περιληφθεί ειδική διάταξη που να ποινικοποιεί αυτό το... αδίκημα, δηλαδή να επιβάλλει ένα τσουχτερό πρόστιμο σε κάθε παράβαση.
Ισως στην ίδια αναθεώρηση θα πρέπει να περιληφθεί διάταξη, που να τιμωρεί την κακή συνήθεια ορισμένων οδηγών, που... αερίζουν το αριστερό τους χέρι έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου. Γιατί όταν αυτός ο οδηγός συνομιλεί με τον συνοδηγό, κουνάει ασυναίσθητα το χέρι του (οι Ελληνες χειρονομούμε, πώς να το κάνουμε), και έτσι δίνει την ψευδαίσθηση στους άλλους οδηγούς ότι προτίθεται να στρίψει αριστερά!
Νικος Δυοβουνιωτης
Πολιτικός Μηχανικός
Κηφισιά
Comments