|
THE TIMES Οδυνηρό και ανησυχητικό Τα ρετιρέ της διοίκησης της Lehman-Brothers χρησιμοποιούσαν τα χρήματα των μετόχων τους σε επενδύσεις με μεγάλη επικινδυνότητα που δεν ήταν καθόλου υποστηρίξιμες και έτσι πληρώνει όλη η αγορά το υπεροπτικό μάνατζμεντ. Κανένα πιστωτικό ίδρυμα στον κόσμο δεν αισθάνεται πια ασφαλές. Ο εχθρός θα αναλάβει τώρα τα πόστα και θα πάρει ό,τι είναι ακόμη αξιοποιήσιμο και κερδοφόρο. Είναι οδυνηρό και ανησυχητικό. Είναι βίαιο και αδυσώπητο, αλλά έτσι λειτουργεί ο καπιταλισμός. LE FIGARO Το κλειδί στην Ουάσιγκτον Η ΕΚΤ έπαιξε επιδέξια τον ρόλο της και τροφοδότησε έγκαιρα το τραπεζικό σύστημα με χρήματα. Ομως είναι σε όλους μας συνειδητό ότι το κλειδί βρίσκεται στην Ουάσιγκτον. Εάν το μέλλον του τραπεζικού συστήματος εξαρτάται από την αξιοπιστία του, η διαφάνεια αποδεικνύεται αναγκαιότητα από τον πιο μικρό ώς τον μεγαλύτερο δικαιούχο και επενδυτή. EL PAIS Ενώπιος ενωπίω Ενα χρόνο μετά την έναρξη της κρίσης στο χρηματοπιστωτικό σύστημα των ΗΠΑ και τη ραγδαία επέκτασή του σε σημαντικούς πυρήνες της οικονομίας, δεν έχουμε στα χέρια μας κάποια διάγνωση και επομένως δεν έχουμε και θεραπεία. Ή μάλλον έχουμε πληροφορηθεί για τα μέτρα με τα οποία επιχειρείται η εξισορρόπηση των συμπτωμάτων που θα εμφανιστούν ευθύς αμέσως, αλλά χωρίς γνώσεις για τις ρίζες του προβλήματος και τις συνέπειές του, εκτός αυτών που εμφανίζονται μπροστά μας καθημερινά. Περίεργη κρίση. Ως αυτή τη στιγμή μας οδηγεί σ’ ένα πρώτο συμπέρασμα: οι αγορές δεν μπορούν να τα λύνουν όλα και μάλιστα δίκαια. Ετσι έβλεπαν οι ιθύνοντες τις αγορές τη δεκαετία του ’90 κι έλεγαν «ελάτε να απορρίψουμε τις ρυθμιστικές παρεμβάσεις». Μέχρι τώρα η σοβούσα κρίση μάς δείχνει ότι η παγκοσμιοποίηση του οικονομικού συστήματος δημιουργεί προβλήματα διακυβέρνησης τα οποία είναι πέρα από τις δυνατότητες της καθεστηκυίας τάξης στα παλιά κράτη και στους διεθνείς οργανισμούς. Η ανησυχία, τελικά, οδήγησε την Ευρωπαϊκή Ενωση να πράξει ακριβώς το αντίθετο από αυτό που έπραξαν οι ΗΠΑ στη νομισματική πολιτική, αν και τα προβλήματα του πληθωρισμού παρέμειναν ίδια. Στην Ευρωπαϊκή Ενωση ανθίσταται στο ενδεχόμενο παρέμβασης, καθώς η ιδέα θεωρείται ασυνεπής με την ελεύθερη λειτουργία των αγορών. Στις Ηνωμένες Πολιτείες παρεμβάσεις υπάρχουν, το είδαμε τις τελευταίες ημέρες με δύο μεγάλους επενδυτικούς και ασφαλιστικούς κολοσσούς. Κι αυτή είναι η μεγάλη, ενδεχομένως σωτήρια διαφορά. FRANKFURTER ALLGEMEINE Μεγάλες προσδοκίες Εύθραυστη και όχι μη αναστρέψιμη είναι η κατάσταση ασφαλείας στο Ιράκ, κατά τον νέο Αμερικανό επιτελάρχη Οντιέρνο. Το γεγονός ότι επετεύχθη έστω και αυτή η εύθραυστη ασφάλεια οφείλεται εν μέρει και στον απερχόμενο στρατηγό Πετρέους, αλλά χωρίς την ετοιμότητα των σουνιτικών φυλών που τέθηκαν υπό αμερικανική διοίκηση και χωρίς την εκεχειρία των σιιτικών παραστρατιωτικών οργανώσεων η κατάσταση θα ήταν ακόμη χειρότερη. Ομως πρέπει να γίνουν πολλά για να παγιωθούν οι ελάχιστες, αλλά σημαντικές κατακτήσεις στον τομέα της ασφάλειας. Και γι’ αυτό είναι μεγάλες οι προσδοκίες όλων και κυρίως της Ουάσιγκτον από τον νέο επικεφαλής στρατηγό Οντιέρνο. DW-WORLD.DE NATO - Γεωργία Ο Μιχαήλ Σαακασβίλι έχει κάθε λόγο να είναι ικανοποιημένος από την επίσκεψη της αντιπροσωπείας του ΝΑΤΟ στη χώρα του. Μπορεί ο γενικός γραμματέας της συμμαχίας Γιαπ ντε Χοπ Σέφερ να μην αναφέρθηκε σε χρονοδιάγραμμα ένταξης της Γεωργίας στο ΝΑΤΟ, εξέφρασε, ωστόσο, απερίφραστα την υποστήριξή του στους ευρωατλαντικούς στόχους της Τιφλίδας. Αλλωστε η σύσταση της Επιτροπής ΝΑΤΟ - Γεωργίας συνιστά ένα βήμα στην κατεύθυνση της ένταξης. Οι εκπρόσωποι της ατλαντικής συμμαχίας είχαν καλά λόγια να πουν για τα επιτεύγματα της γεωργιανής κυβέρνησης, ενώ άσκησαν, όπως αναμενόταν, έντονη κριτική στη Μόσχα. HERALD TRIBUNE Γιατί υποχώρησε ο Μουγκάμπε Η συμφωνία για τη δυαρχία στη Ζιμπάμπουε, συμφωνία η οποία φέρει την υπογραφή του προέδρου της χώρας Ρόμπερτ Μουγκάμπε και η οποία παραχωρεί στην αντιπολίτευση την πρωθυπουργία, θεωρείται από πολλούς αναλυτές ιδανική. Ο Μουγκάμπε παραμένει πρόεδρος, ενώ διατηρεί το πάνω χέρι στον στρατό, τον οποίο όμως χρησιμοποίησε στα επεισόδια του Ιουνίου για να σπάσει τα κόκαλα των οπαδών του πολιτικού του αντιπάλου Τσβανγκιράι. Με αυτές τις βίαιες μεθόδους, ο Μουγκάμπε υποχρέωσε σε άτακτη υποχώρηση τον Τσβανγκιράι, ο οποίος δεν έλαβε μέρος στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών. Ομως αν ο Μουγκάμπε συνεχίσει να διατηρεί τον έλεγχο του στρατού, ίσως κάποιο πρωί ξυπνήσει και επιδοθεί σε παρόμοια γεγονότα με εκείνα του Ιουνίου, καταλαμβάνοντας εκ νέου την εξουσία διά της βίας. Ωστόσο, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι κάτι σπάνιο έχει συμβεί στη Ζιμπάμπουε. Ενας δικτάτορας υποχρεώθηκε να παραχωρήσει την απόλυτη εξουσία μέσα από μια ειρηνική εκστρατεία, έστω κι αν το δημοκρατικό κίνημα της Ζιμπάμπουε είχε τη στήριξη της διεθνούς κοινότητας. Οι κυρώσεις εναντίον της Χαράρε έπαιξαν ρόλο στις εξελίξεις. Με την οικονομία να παραπαίει, ο Μουγκάμπε και η παρέα του δεν θα είχαν τίποτ’ άλλο για να κλέψουν, εκτός αν επαναλαμβανόταν η ξένη βοήθεια και οι επενδύσεις. Προφανώς προϋπόθεση γι’ αυτή την εξέλιξη ήταν η από κοινού άσκηση της εξουσίας με το κόμμα του Τσβανγκιράι. |
Comments