τι γράφει ο ξένος τύπος
LE MONDE
από καθημερινή
Το παράδειγμα του Νταρφούρ
Τους αριθμούς λίγο - πολύ τους γνωρίζουμε: Περισσότεροι από 200.000 νεκροί μετά το 2003, πάνω από 2 εκατομμύρια άνθρωποι εκτοπίστηκαν και 4 εκατομμύρια αυτοί που επλήγησαν γενικότερα από τις συγκρούσεις στο Νταρφούρ. Χωρίς να υπολογίσουμε τις επιπτώσεις στο γειτονικό Τσαντ και στη Κεντροαφρικανική Δημοκρατία. Το να πει κανείς ότι η διεθνής κοινότητα παρέμεινε αδρανής απέναντι στην κρίση θα ήταν λάθος. Το να υποστηρίξει πάλι ότι έκανε ό,τι έπρεπε γι' αυτό που οι Αμερικανοί αποκαλούν «γενοκτονία» θα ήταν φοβερά αισιόδοξο. Ωστόσο, ούτε οι διαμεσολαβήσεις ούτε οι συμφωνίες ειρήνης ανάμεσα στην κυβέρνηση του Χαρτούμ και τις ομάδες των ανταρτών έγιναν σεβαστές ούτε, πολύ περισσότερο, η παρουσία της αφρικανικής δύναμης συνέβαλε στην άμβλυνση των σημερινών προβλημάτων του Σουδάν. «Η σιωπή σκοτώνει», είπε ο Νικολά Σαρκοζί. Αλλά τι θα μπορούσε να γίνει όταν όλος ο κόσμος μάχεται εναντίον όλου του κόσμου, όταν οι κυβερνητικές δυνάμεις και οι παραστρατιωτικές οργανώσεις που συνεργάζονται, μάχονται εναντίον ανταρτικών ομάδων, οι Αραβες εναντίον των Αφρικανών, οι μουσουλμάνοι εναντίον των χριστιανών και των ανιμιστών και οι νομάδες εναντίον των μη νομάδων; Το Νταρφούρ καταδεικνύει πόσο αναγκαία είναι η ύπαρξη ανθρωπιστικής βοήθειας, η οποία όμως έχει ακόμη πολλές, μα πάρα πολλές αδυναμίες.
EL PAIS
Ο νέος εταίρος της Ισπανίας, το Μεξικό
Η ισπανική κυβέρνηση θέλει να έχει στο Μεξικό, του οποίου πρόεδρος είναι ο συντηρητικός Φελίπε Καλντερόν έναν προνομιακό και πρώτο τη τάξει εταίρο στη Λατινική Αμερική, έναν εταίρο με πολιτική και οικονομική χροιά. Ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Λ. Θαπατέρο ολοκλήρωσε πρόσφατα διήμερη επίσκεψή του στο Μεξικό. Και οι δύο χώρες συμφώνησαν να συνεργαστούν σε θέματα τρομοκρατίας, όχι μόνον σε σχέση με τον ισλαμικό εξτρεμισμό, αλλά και στην ανταλλαγή μελών της ΕΤΑ, το ξέπλυμα χρήματος, το οργανωμένο έγκλημα, όπως και σε θέματα τουριστικής ανάπτυξης του Μεξικού. Η Ισπανία με την επίσκεψη του Θαπατέρο έδειξε την πρόθεσή της να συνεργαστεί με τον Φελίπ Καλντερόν, αφήνοντας πίσω τόσο τον Λούλα της Βραζιλιας όσο και τον Τσάβες της Βενεζουέλας.
FRANKFURTER RUNDSCHAU
Η διακοπή σημαίνει στήριξη
Οι επικείμενες εκλογές στην Τουρκία φέρνουν στην επικαιρότητα την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, αν και δεν παίζει κανένα ρόλο στον προεκλογικό αγώνα. Από την άνοδο του Ερντογάν στην εξουσία, το ΑΕΠ της Τουρκίας αυξήθηκε τρεις φορές ταχύτερα από τον μέσο όρο των χωρών-μελών της Ε.Ε., ενώ από το 2001 διπλασιάστηκε το κατά κεφαλήν εισόδημα και τριπλασιάστηκαν οι εξαγωγές. Εάν συνεχιστεί με αυτούς τους ρυθμούς η οικονομική ανάπτυξη, τότε η Τουρκία θα αγγίξει σε 15 χρόνια τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Αυτή η οικονομική ανάπτυξη οφείλεται στην ευρωπαϊκή προοπτική, αυτή είναι ο μοχλός που ελκύει επενδυτές. Η διακοπή των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία σημαίνει αυτή τη στιγμή στήριξη των ακραίων εθνικιστών, οι οποίοι δεν θέλουν ούτε την ευρωπαϊκή ούτε τη δημοκρατική προοπτική της Τουρκίας.
DEUTSCHE WELLE
Στρατηγικό πλεονέκτημα
Η κατασκευή του νέου αγωγού Τουρκίας - Ιράν θα έχει ως συνέπεια επενδύσεις στο Ιράν για τη δημιουργία της αναγκαίας υποδομής. Ηδη οι ΗΠΑ έχουν εκφράσει την αντίθεσή τους παραπέμποντας στην αντιπαράθεση με αφορμή το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα. Ο εκπρόσωπος του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών Σιν Μακόρμακ εξέφρασε μάλιστα τη δυσαρέσκεια των ΗΠΑ στην υπογραφή συμφωνίας μεταξύ Τουρκίας και Ιράν: «Λόγω της πολιτικής κατάστασης στο Ιράν είναι απολύτως λογικό οι ΗΠΑ να ζητούν το μποϊκοτάζ των εισαγωγών και εξαγωγών, λέει η Κλάουντια Κέμπφερτ από το Γερμανικό Οικονομικό Ινστιτούτο. Γνωρίζουμε, ωστόσο, ότι σε παγκόσμιο επίπεδο δεν εφαρμόζονται κυρώσεις κατά της Τεχεράνης. Στο πρόσφατο παρελθόν οι Αμερικανοί επιχείρησαν να ασκήσουν πιέσεις προς την Αυστρία για να μην πραγματοποιηθεί η συνεργασία μεταξύ της αυστριακής εταιρείας OMV και του Ιράν. Μέχρι σήμερα όμως οι Ευρωπαίοι δεν έχουν προχωρήσει σε μποϋκοτάζ που να απαγορεύει τέτοιου είδους ενέργειες. Κατανοούμε βέβαια τις αμερικανικές ενστάσεις. Ωστόσο, οι Ευρωπαίοι αναζητούν ένα στρατηγικό πλεονέκτημα στο ζήτημα της παροχής ενέργειας. Γι' αυτό και οι εισαγωγές ενέργειας από το Ιράν».
THE WALL STREET JOURNAL
Η άλλη κρίση στο Ιράν
Ενώ ο κόσμος επικεντρώνει το ενδιαφέρον του στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, το καθεστώς της Τεχεράνης εμφανίζεται να βρίσκεται στο κέντρο της χειρότερης αναταραχής των τελευταίων χρόνων με αφορμή τους αντιφρονούντες. Η κυβέρνηση αποδύεται σε κυνήγι μαγισσών ανάμεσα στα συνδικάτα, στα πανεπιστήμια, σε οργανώσεις που μάχονται για τα δικαιώματα των γυναικών, ακόμη και στο Δημόσιο που ζητούν υψηλούς μισθούς. Αυτό το κυνηγητό έχει βαθιές τις ρίζες του στο σύστημα διακυβέρνησης. Η σκληροπυρηνική κυβέρνηση του Μαχμούντ Αχμεντινετζάντ βρίσκεται αντιμέτωπη με τις πιέσεις του λαού, ο οποίος διαμαρτύρεται για την άνοδο της ανεργίας, ενώ αντιθέτως περίμενε ό,τι του είχαν υποσχεθεί: ευημερία. Την ίδια ώρα, η πυρηνική αντιπαράθεση με τη Δύση απειλεί να οδηγήσει σε νέες οικονομικές κυρώσεις που θα έχουν αντίκτυπο και πάλι στο λαό. Από την άλλη, η κυβέρνηση δεν ασχολείται μόνο με τους πολιτικούς αντιφρονούντες. Το ανώτατο δικαστήριο επικύρωσε τον λιθοβολισμό μέχρι θανάτου ενός άνδρα. Ενας δημόσιος υπάλληλος βρέθηκε στη φυλακή τον Μάρτιο του 2003 και βασανίστηκε από τους φύλακές του, ενώ το δικαστήριο αρνήθηκε να δεχθεί την υπεράσπισή του. Το έγκλημα του ήταν ότι προσπάθησε να αποκαλύψει υπόθεση διαφθοράς, όταν εργαζόταν στο δημαρχείο ιρανικής πόλης. Προ ημερών και ενώ πλησίαζε η ημέρα αποφυλάκισής του, ύστερα από τέσσερα χρόνια δίπλα σε κοινούς δολοφόνους, ο υπεύθυνος της φυλακής του διεμήνυσε ότι δεν πρόκειται να βγει ζωντανός από εκεί. Στο δυσάρεστο αυτό σκηνικό να προσθέσουμε το δράμα της ακαδημαϊκού Χαλέχ Εσφαντιάρι, της Ιρανο-Αμερικανίδας ερευνήτριας του κέντρου Γουντρόου Γουίλσον, στην Ουάσιγκτον. Μια χώρα η οποία κάνει απαγωγές, βασανίζει ανθρώπους και τους εκτελεί διά λιθοβολισμού, πώς θα μπορέσει να σταθεί στη νέα παγκόσμια τάξη; Ενώ η διπλωματία για τα πυρηνικά καλά κρατεί, θα πρέπει να γίνει μια προσπάθεια διερεύνησης των συνθηκών διαβίωσης όλων αυτών των πολιτών, κατά ποσον τυγχάνουν ανθρώπινης μεταχείρισης.
THE TIMES
Δικαίωμα στη Ζωή
Επτά στους δέκα ανθρώπους δηλώνουν ότι υποστηρίζουν τη δωρεά οργάνων προκειμένου να σωθούν άλλες ζωές. Στην πράξη όμως, μόνον ένας στους τέσσερις συμμετέχει στον κατάλογο του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Κανείς δεν γνωρίζει πού οφείλεται αυτή η διαφορά. Ωστόσο το θέμα απασχόλησε ανώτατο στέλεχος του ιατρικού κόσμου. Ο σερ Λάιμ Ντόναλντσον δήλωσε προχθές ότι όλοι οι άνθρωποι θα πρέπει να θεωρούνται δυνάμει δωρητές οργάνων, εκτός αν ζητήσουν να διαγραφούν από τους καταλόγους. Περισσότεροι από 400 πολίτες πεθαίνουν ετησίως, εξαιτίας της ελλείψεως συγκεκριμένων οργάνων και δωρητών. Η ζωή αυτώ των ανθρώπων είναι πολύτιμη, αλλά εξίσου σημαντικό είναι να ελέγχει κανείς το σώμα του. Θα πρέπει να γίνουν πολλά για να ενθαρρυνθούν οι άνθρωποι να υπογράψουν. Εκείνος ο οποίος δίνει εξετάσεις για δίπλωμα οδήγησης θα πρέπει να συμπληρώσει κάποιο έντυπο. Το ίδιο θα πρέπει να κάνουν και οι παθολόγοι με τους ασθενείς τους ή εκείνοι που προετοιμάζουν έναν ασθενή να χειρουργηθεί. Πολλά περισσότερα θα μπορούσαν να γίνουν μέσα στα νοσοκομεία, αλλά και οι ασφαλιστικές εταιρείες θα πρέπει να δραστηριοποιηθούν. Η Ισπανία έχει επεξεργαστεί ένα αξιόλογο πρόγραμμα, το οποίο ο κόσμος το βλέπει πολύ θετικά. Οι πολίτες θα πρέπει να ενθαρρυνθούν και να αποφασίσουν να γίνουν δωρητές σώματος. Από την άλλη πλευρά όμως θα πρέπει να διασφαλίζεται το δικαίωμα του καθενός να ορίζει όπως εκείνος νομίζει το σώμα του.
από καθημερινή
Το παράδειγμα του Νταρφούρ
Τους αριθμούς λίγο - πολύ τους γνωρίζουμε: Περισσότεροι από 200.000 νεκροί μετά το 2003, πάνω από 2 εκατομμύρια άνθρωποι εκτοπίστηκαν και 4 εκατομμύρια αυτοί που επλήγησαν γενικότερα από τις συγκρούσεις στο Νταρφούρ. Χωρίς να υπολογίσουμε τις επιπτώσεις στο γειτονικό Τσαντ και στη Κεντροαφρικανική Δημοκρατία. Το να πει κανείς ότι η διεθνής κοινότητα παρέμεινε αδρανής απέναντι στην κρίση θα ήταν λάθος. Το να υποστηρίξει πάλι ότι έκανε ό,τι έπρεπε γι' αυτό που οι Αμερικανοί αποκαλούν «γενοκτονία» θα ήταν φοβερά αισιόδοξο. Ωστόσο, ούτε οι διαμεσολαβήσεις ούτε οι συμφωνίες ειρήνης ανάμεσα στην κυβέρνηση του Χαρτούμ και τις ομάδες των ανταρτών έγιναν σεβαστές ούτε, πολύ περισσότερο, η παρουσία της αφρικανικής δύναμης συνέβαλε στην άμβλυνση των σημερινών προβλημάτων του Σουδάν. «Η σιωπή σκοτώνει», είπε ο Νικολά Σαρκοζί. Αλλά τι θα μπορούσε να γίνει όταν όλος ο κόσμος μάχεται εναντίον όλου του κόσμου, όταν οι κυβερνητικές δυνάμεις και οι παραστρατιωτικές οργανώσεις που συνεργάζονται, μάχονται εναντίον ανταρτικών ομάδων, οι Αραβες εναντίον των Αφρικανών, οι μουσουλμάνοι εναντίον των χριστιανών και των ανιμιστών και οι νομάδες εναντίον των μη νομάδων; Το Νταρφούρ καταδεικνύει πόσο αναγκαία είναι η ύπαρξη ανθρωπιστικής βοήθειας, η οποία όμως έχει ακόμη πολλές, μα πάρα πολλές αδυναμίες.
EL PAIS
Ο νέος εταίρος της Ισπανίας, το Μεξικό
Η ισπανική κυβέρνηση θέλει να έχει στο Μεξικό, του οποίου πρόεδρος είναι ο συντηρητικός Φελίπε Καλντερόν έναν προνομιακό και πρώτο τη τάξει εταίρο στη Λατινική Αμερική, έναν εταίρο με πολιτική και οικονομική χροιά. Ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Λ. Θαπατέρο ολοκλήρωσε πρόσφατα διήμερη επίσκεψή του στο Μεξικό. Και οι δύο χώρες συμφώνησαν να συνεργαστούν σε θέματα τρομοκρατίας, όχι μόνον σε σχέση με τον ισλαμικό εξτρεμισμό, αλλά και στην ανταλλαγή μελών της ΕΤΑ, το ξέπλυμα χρήματος, το οργανωμένο έγκλημα, όπως και σε θέματα τουριστικής ανάπτυξης του Μεξικού. Η Ισπανία με την επίσκεψη του Θαπατέρο έδειξε την πρόθεσή της να συνεργαστεί με τον Φελίπ Καλντερόν, αφήνοντας πίσω τόσο τον Λούλα της Βραζιλιας όσο και τον Τσάβες της Βενεζουέλας.
FRANKFURTER RUNDSCHAU
Η διακοπή σημαίνει στήριξη
Οι επικείμενες εκλογές στην Τουρκία φέρνουν στην επικαιρότητα την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, αν και δεν παίζει κανένα ρόλο στον προεκλογικό αγώνα. Από την άνοδο του Ερντογάν στην εξουσία, το ΑΕΠ της Τουρκίας αυξήθηκε τρεις φορές ταχύτερα από τον μέσο όρο των χωρών-μελών της Ε.Ε., ενώ από το 2001 διπλασιάστηκε το κατά κεφαλήν εισόδημα και τριπλασιάστηκαν οι εξαγωγές. Εάν συνεχιστεί με αυτούς τους ρυθμούς η οικονομική ανάπτυξη, τότε η Τουρκία θα αγγίξει σε 15 χρόνια τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Αυτή η οικονομική ανάπτυξη οφείλεται στην ευρωπαϊκή προοπτική, αυτή είναι ο μοχλός που ελκύει επενδυτές. Η διακοπή των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία σημαίνει αυτή τη στιγμή στήριξη των ακραίων εθνικιστών, οι οποίοι δεν θέλουν ούτε την ευρωπαϊκή ούτε τη δημοκρατική προοπτική της Τουρκίας.
DEUTSCHE WELLE
Στρατηγικό πλεονέκτημα
Η κατασκευή του νέου αγωγού Τουρκίας - Ιράν θα έχει ως συνέπεια επενδύσεις στο Ιράν για τη δημιουργία της αναγκαίας υποδομής. Ηδη οι ΗΠΑ έχουν εκφράσει την αντίθεσή τους παραπέμποντας στην αντιπαράθεση με αφορμή το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα. Ο εκπρόσωπος του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών Σιν Μακόρμακ εξέφρασε μάλιστα τη δυσαρέσκεια των ΗΠΑ στην υπογραφή συμφωνίας μεταξύ Τουρκίας και Ιράν: «Λόγω της πολιτικής κατάστασης στο Ιράν είναι απολύτως λογικό οι ΗΠΑ να ζητούν το μποϊκοτάζ των εισαγωγών και εξαγωγών, λέει η Κλάουντια Κέμπφερτ από το Γερμανικό Οικονομικό Ινστιτούτο. Γνωρίζουμε, ωστόσο, ότι σε παγκόσμιο επίπεδο δεν εφαρμόζονται κυρώσεις κατά της Τεχεράνης. Στο πρόσφατο παρελθόν οι Αμερικανοί επιχείρησαν να ασκήσουν πιέσεις προς την Αυστρία για να μην πραγματοποιηθεί η συνεργασία μεταξύ της αυστριακής εταιρείας OMV και του Ιράν. Μέχρι σήμερα όμως οι Ευρωπαίοι δεν έχουν προχωρήσει σε μποϋκοτάζ που να απαγορεύει τέτοιου είδους ενέργειες. Κατανοούμε βέβαια τις αμερικανικές ενστάσεις. Ωστόσο, οι Ευρωπαίοι αναζητούν ένα στρατηγικό πλεονέκτημα στο ζήτημα της παροχής ενέργειας. Γι' αυτό και οι εισαγωγές ενέργειας από το Ιράν».
THE WALL STREET JOURNAL
Η άλλη κρίση στο Ιράν
Ενώ ο κόσμος επικεντρώνει το ενδιαφέρον του στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, το καθεστώς της Τεχεράνης εμφανίζεται να βρίσκεται στο κέντρο της χειρότερης αναταραχής των τελευταίων χρόνων με αφορμή τους αντιφρονούντες. Η κυβέρνηση αποδύεται σε κυνήγι μαγισσών ανάμεσα στα συνδικάτα, στα πανεπιστήμια, σε οργανώσεις που μάχονται για τα δικαιώματα των γυναικών, ακόμη και στο Δημόσιο που ζητούν υψηλούς μισθούς. Αυτό το κυνηγητό έχει βαθιές τις ρίζες του στο σύστημα διακυβέρνησης. Η σκληροπυρηνική κυβέρνηση του Μαχμούντ Αχμεντινετζάντ βρίσκεται αντιμέτωπη με τις πιέσεις του λαού, ο οποίος διαμαρτύρεται για την άνοδο της ανεργίας, ενώ αντιθέτως περίμενε ό,τι του είχαν υποσχεθεί: ευημερία. Την ίδια ώρα, η πυρηνική αντιπαράθεση με τη Δύση απειλεί να οδηγήσει σε νέες οικονομικές κυρώσεις που θα έχουν αντίκτυπο και πάλι στο λαό. Από την άλλη, η κυβέρνηση δεν ασχολείται μόνο με τους πολιτικούς αντιφρονούντες. Το ανώτατο δικαστήριο επικύρωσε τον λιθοβολισμό μέχρι θανάτου ενός άνδρα. Ενας δημόσιος υπάλληλος βρέθηκε στη φυλακή τον Μάρτιο του 2003 και βασανίστηκε από τους φύλακές του, ενώ το δικαστήριο αρνήθηκε να δεχθεί την υπεράσπισή του. Το έγκλημα του ήταν ότι προσπάθησε να αποκαλύψει υπόθεση διαφθοράς, όταν εργαζόταν στο δημαρχείο ιρανικής πόλης. Προ ημερών και ενώ πλησίαζε η ημέρα αποφυλάκισής του, ύστερα από τέσσερα χρόνια δίπλα σε κοινούς δολοφόνους, ο υπεύθυνος της φυλακής του διεμήνυσε ότι δεν πρόκειται να βγει ζωντανός από εκεί. Στο δυσάρεστο αυτό σκηνικό να προσθέσουμε το δράμα της ακαδημαϊκού Χαλέχ Εσφαντιάρι, της Ιρανο-Αμερικανίδας ερευνήτριας του κέντρου Γουντρόου Γουίλσον, στην Ουάσιγκτον. Μια χώρα η οποία κάνει απαγωγές, βασανίζει ανθρώπους και τους εκτελεί διά λιθοβολισμού, πώς θα μπορέσει να σταθεί στη νέα παγκόσμια τάξη; Ενώ η διπλωματία για τα πυρηνικά καλά κρατεί, θα πρέπει να γίνει μια προσπάθεια διερεύνησης των συνθηκών διαβίωσης όλων αυτών των πολιτών, κατά ποσον τυγχάνουν ανθρώπινης μεταχείρισης.
THE TIMES
Δικαίωμα στη Ζωή
Επτά στους δέκα ανθρώπους δηλώνουν ότι υποστηρίζουν τη δωρεά οργάνων προκειμένου να σωθούν άλλες ζωές. Στην πράξη όμως, μόνον ένας στους τέσσερις συμμετέχει στον κατάλογο του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Κανείς δεν γνωρίζει πού οφείλεται αυτή η διαφορά. Ωστόσο το θέμα απασχόλησε ανώτατο στέλεχος του ιατρικού κόσμου. Ο σερ Λάιμ Ντόναλντσον δήλωσε προχθές ότι όλοι οι άνθρωποι θα πρέπει να θεωρούνται δυνάμει δωρητές οργάνων, εκτός αν ζητήσουν να διαγραφούν από τους καταλόγους. Περισσότεροι από 400 πολίτες πεθαίνουν ετησίως, εξαιτίας της ελλείψεως συγκεκριμένων οργάνων και δωρητών. Η ζωή αυτώ των ανθρώπων είναι πολύτιμη, αλλά εξίσου σημαντικό είναι να ελέγχει κανείς το σώμα του. Θα πρέπει να γίνουν πολλά για να ενθαρρυνθούν οι άνθρωποι να υπογράψουν. Εκείνος ο οποίος δίνει εξετάσεις για δίπλωμα οδήγησης θα πρέπει να συμπληρώσει κάποιο έντυπο. Το ίδιο θα πρέπει να κάνουν και οι παθολόγοι με τους ασθενείς τους ή εκείνοι που προετοιμάζουν έναν ασθενή να χειρουργηθεί. Πολλά περισσότερα θα μπορούσαν να γίνουν μέσα στα νοσοκομεία, αλλά και οι ασφαλιστικές εταιρείες θα πρέπει να δραστηριοποιηθούν. Η Ισπανία έχει επεξεργαστεί ένα αξιόλογο πρόγραμμα, το οποίο ο κόσμος το βλέπει πολύ θετικά. Οι πολίτες θα πρέπει να ενθαρρυνθούν και να αποφασίσουν να γίνουν δωρητές σώματος. Από την άλλη πλευρά όμως θα πρέπει να διασφαλίζεται το δικαίωμα του καθενός να ορίζει όπως εκείνος νομίζει το σώμα του.
Comments