Tι γραφει ο ξενος Tυπος
FINANCIAL TIMES
Οι εκλογές στην Τουρκία
Οι εκλογές της προσεχούς Κυριακής στην Τουρκία είναι ιστορικής σημασίας. Διεξάγονται προκειμένου να λυθεί το «μπρα ντε φερ» ανάμεσα στη νεο-ισλαμιστική κυβέρνηση του Ταγίπ Ερντογάν και στο πολιτικοστρατιωτικό κατεστημένο για την εκλογή του νέου προέδρου. Είναι περισσότερο από σαφές το πώς αυτή η διαπάλη θα καθορίσει τη συνταγματική κρίση, η οποία όσο κι αν ηχεί περίεργα, ελάχιστα έχει εμπλακεί στην προεκλογική εκστρατεία. Ενδεχομένως αυτό να οφείλεται στο γεγονός ότι οι συγκεκριμένες εκλογές αφορούν στο μέλλον και τη φύση της τουρκικής δημοκρατίας. Το κυβερνών κόμμα της Δικαιοσύνης και της Ανάπτυξης, το οποίο αναδύθηκε μέσα από κατακερματισμένα ισλαμικά κινήματα, επιβλήθηκε στην τουρκική κοινωνία ως ο εκπρόσωπος του εκσυγχρονισμού της συντηρητικής και θρησκευτικής Τουρκίας. Την ίδια στιγμή, όμως, είναι δυναμικό, προοδεύει στον επιχειρηματικό τομέα και είναι αποφασισμένο να διασφαλίσει το δικαίωμά του να συμμετέχει στην εξουσία, η οποία έως πρόσφατα αποτελούσε μονοπώλιο των, δυτικού τύπου, πολιτικών ελίτ. Απέναντι στο κόμμα της Δικαιοσύνης και της Ανάπτυξης βρίσκεται το κοσμικό κατεστημένο της Τουρκίας, του οποίου ηγούνται οι στρατιωτικοί που θεωρούν τους εαυτούς τους φύλακες της κληρονομιάς του Κεμάλ Ατατούρκ. Το κόμμα της Ανάπτυξης και της Δικαιοσύνης υπήρξε αποτελεσματικό υπό τον Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος, όχι μόνον προέβη σε βαθιές μεταρρυθμίσεις του κράτους, αλλά έβγαλε τη χώρα από την οικονομική κρίση. Μένει τώρα να πείσει την κοσμική μεσαία τάξη ότι δεν προτίθεται να ανατρέψει τον σημερινό τρόπο ζωής και να εγκαθιδρύσει θεοκρατικό καθεστώς διά της σιδηράς πυγμής. Αλλά είναι τελικά οι κοσμικοί αυτοί που παραμένουν προσκολλημένοι στο παρελθόν, αρκετά προβληματισμένοι με τον τρόπο που ο αγροτικός κόσμος «εισέβαλε» στις πόλεις και ανέτρεψε την ισορροπία της εξουσίας. Η Κυριακή βρίσκεται πλέον σε απόσταση αναπνοής.
DIE WELT
Οι γυναίκες υποψήφιες
Ποτέ άλλοτε στις τουρκικές βουλευτικές εκλογές δεν ήταν υποψήφιες τόσες γυναίκες. Tο μεγαλύτερο ποσοστό γυναικών στα κόμματα ήταν μέχρι τώρα 4,5% και αυτό στο πρώτο Κοινοβούλιο επί Κεμάλ Ατατούρκ. Μετά άρχισε η απομάκρυνση των γυναικών από τη Βουλή και τα κόμματα. Η σημερινή εικόνα είναι διαφορετική: στις 22 Ιουλίου κατεβαίνουν 3.000 γυναίκες και σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις θα κατορθώσουν να μπουν στο Κοινοβούλιο περισσότερες από ποτέ. Αυτή την πρωτοφανή εξέλιξη τη χρωστούν οι γυναίκες στη γυναικεία οργάνωση Kader, που ξεκίνησε μια μεγάλη καμπάνια υπέρ της συμμετοχής των γυναικών στην πολιτική ζωή. Παράλληλα, πολλά κόμματα διευκόλυναν την είσοδο γυναικών στους μηχανισμούς τους και τη συμμετοχή τους στις λίστες για τις εκλογές, αν και για να γίνει κάποιος υποψήφιος χρειάζεται να πληρώσει παράβολο άνω των 1.000 ευρώ. Ετσι αρκετές γυναίκες αποκλείστηκαν γιατί δεν είχαν το συγκεκριμένο ποσό. Η οργάνωση Kader υπολογίζει ότι θα εκλεγούν γύρω στις 50 γυναίκες βουλευτές, δηλαδή διπλάσιες από όσες είναι τώρα.
THE NEW YORK TIMES
Η πολιτική του φόβου
Προ ημερών, ο διευθυντής της εθνικής υπηρεσίας πληροφοριών έδωσε στη δημοσιότητα έκθεση με τον πολιτικά υποβοηθητικό τίτλο «Η τρομοκρατική απειλή εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών». Ο Φραν Τάουνσεντ, σύμβουλος του προέδρου επί θεμάτων εσωτερικής ασφάλειας, παραχώρησε συνέντευξη Τύπου και επιχειρηματολόγησε επί των ευρημάτων της έκθεσης. Οπως πάντα, το μήνυμα ήταν: «Να φοβάστε και να μην αμφιβάλλετε για τον πρόεδρο». Σίγουρα τα συμπεράσματα της έκθεσης είναι ανησυχητικά. Σχεδόν έξι χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου, η τρομοκρατία παραμένει η μεγάλη απειλή. Η Αλ Κάιντα έχει αλλάξει ηγέτες, είτε γιατί κάποιοι σκοτώθηκαν είτε γιατί συνελήφθησαν από τους Αμερικανούς. Αποτέλεσμα αυτής της εξέλιξης είναι η αναδιάρθρωσή της στα σύνορα Αφγανιστάν - Πακιστάν και επιχειρεί τώρα να επηρεάσει τους τρομοκράτες στο Ιράκ. Στόχος της, η επίθεση εναντίον αμερικανικών στόχων. Αν κάποιος μελετούσε με προσοχή το κείμενο της έκθεσης θα μπορούσε να πει ότι είναι επανάληψη των θέσεων του προέδρου Μπους στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας. Η αμερικανική κυβέρνηση, ωστόσο, χρησιμοποιεί την έκθεση για να περιορίσει τις φωνές εκείνων που ζητούν από τον πρόεδρο Μπους να τερματίσει τον καταστροφικό πόλεμο. Η κυβέρνηση δεν δίστασε ποτέ να παίξει το παιγνίδι του φόβου με στόχο πολιτικά οφέλη. Είναι ένα κυνικό παιγνίδι, αλλά στο παρελθόν είχε χρησιμοποιηθεί για να κάνει τους Δημοκρατικούς να σιωπήσουν. Αυτή τη φορά, όμως, δεν θα πρέπει να συμβεί το ίδιο πράγμα.
SUDDEUTSCHE ZEITUNG
Ο Μπους βοηθά τον Ολμερτ
«Φιλική εκδούλευση από την Ουάσιγκτον» χαρακτηρίζει την νέα πρωτοβουλία Μπους για την Εγγύς Ανατολή ο Αβι Πρίμορ, διευθυντής του Ευρωπαϊκού Κέντρου Σπουδών στο ιδιωτικό πανεπιστήμιο IDC - Herzliya στο Ισραήλ και πρώην πρέσβης της χώρας του στη Γερμανία. O υπό αίρεση πρωθυπουργός του Ισραήλ φοβάται κυρίως τη δεύτερη και τελευταία έκθεση της εξεταστικής επιτροπής για τον πόλεμο του Λιβάνου, που θα δημοσιευθεί το φθινόπωρο. Μόνο μια πολιτική πρωτοβουλία, ή ακόμη και μια δήθεν πρωτοβουλία που θα «ξυπνήσει» ελπίδες για την ειρηνευτική διαδικασία στην Εγγύς Ανατολή, μπορεί να αποσπάσει την προσοχή των Ισραηλινών από την έκθεση, η οποία αναμένεται να προκαλέσει σοβαρές αντιδράσεις στον πληθυσμό. Το ζητούμενο λοιπόν είναι εάν καταφέρει ο Ολμερτ να επιβιώσει πολιτικά έστω στις προσωρινές λαϊκές αντιδράσεις. Εάν τα καταφέρει, τότε θα μείνει επί μακρόν στην εξουσία. Γι' αυτό χρειάζεται οπωσδήποτε έστω αυτή την τυπική επικρότηση του Αμερικανού προέδρου. Πολύ περισσότερο που κάτι τέτοιο όχι μόνο δεν βλάπτει τον Αμερικανό πρόεδρο, αλλά αντίθετα ενισχύει έτσι το κύρος του και κερδίζει τη φήμη του ειρηνοποιού για την περιοχή.
THE TIMES
Ο νέος ρόλος του Τόνι Μπλερ
Ο τέως πρωθυπουργός της Βρετανίας Τόνι Μπλερ συναντήθηκε χθες στη Λισσαβώνα με εκπροσώπους του κουαρτέτου για τη Μέση Ανατολή, οι οποίοι και τον ενημέρωσαν για τον καινούργιο ρόλο του στην περιοχή. Εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Ενωσης, της Αμερικής, της Ρωσίας και των Ηνωμένων Εθνών (το κουαρτέτο) ήταν παρόντες. Ο ρόλος του Τόνι Μπλερ είναι συγκεκριμένος: να βρει χρήματα για τους Παλαιστίνιους, να προωθήσει την οικονομική ανάπτυξη και να βοηθήσει στην οικοδόμηση των θεσμών. Ηδη υπάρχουν φόβοι, ειδικά στην αμερικανική κυβέρνηση, ότι ένας τέως πρωθυπουργός, τόσο φιλόδοξος όσο ο Μπλερ, ίσως θεωρήσει τον ρόλο του περιορισμένο και επομένως θα αναζητήσει ευρύτερο ειρηνευτικό ρόλο. Ωστόσο, ο Τόνι Μπλερ, αν και έχει αρνηθεί ότι προτίθεται να υπερβεί τα όρια της εντολής που έλαβε, τις δύο τελευταίες ημέρες δεν έχασε ευκαιρία να συνομιλήσει με αξιωματούχους στις Βρυξέλλες, να επισκεφθεί τη Ρώμη και τη Μαδρίτη και να προετοιμαστεί για συναντήσεις στη Δυτική Οχθη με την Παλαιστινιακή Αρχή.
HAARETZ
Aφήστε ήσυχη τη Σόνια Πέρες
Δεν γνωρίζω προσωπικά την κυρία Σόνια Πέρες, σύζυγο του νέου προέδρου του Ισραήλ Σίμον Πέρες. Ούτε εκείνη με γνωρίζει. Ωστόσο, καθώς ο πρόεδρος Πέρες βάδιζε προ ημερών προς την προεδρική κατοικία, σκέφτηκα ότι όλοι θα πρέπει να αφήσουμε ήσυχη τη Σόνια. Η επίσημη τελετή για την προεδρία είχε πράγματι εορταστικό χαρακτήρα, όπως άλλωστε αναμενόταν. Ηταν όλοι εκεί για να τιμήσουν τον άνθρωπο που κέρδισε τον σεβασμό όλων και αφιέρωσε τη ζωή του στα δημόσια πράγματα. Και φυσικά όλοι εξέφραζαν την ελπίδα πως η προεδρία θα επανακτούσε την παλιά της αίγλη. Παράλληλα, όμως, με την εξέλιξη της τελετής, οι πάντες, δημοσιογράφοι, πολιτικοί και απλοί πολίτες, αναρωτήθηκαν αν θα ερχόταν. Ποια; Μα η Σόνια. Κι δημιουργήθηκε ξαφνικά η «υπόθεση Σόνια». Kακώς, γιατί η εκλογή στην προεδρία του Σίμον Πέρες δεν θα πρέπει να υποχρεώσει τη Σόνια να αλλάξει τις συνήθειές της και τον τρόπο ζωής της. Δεν αφορά τον κόσμο το πώς θα διαθέσει στο εξής τον χρόνο της. Για πολλές δεκαετίες η Σόνια Πέρες είχε επιλέξει να ζει με τον δικό της τρόπο. Ολες οι προσπάθειες των ΜΜΕ δεν επηρέασαν τον συγκεκριμένο τρόπο ζωής της και δεν απολογήθηκε ποτέ γι' αυτόν. Ισως να βοηθήσει με τη στάση της πολλές γυναίκες που δεν θέλουν να είναι ετερόφωτες, γυναίκες που δεν θέλουν η ζωή τους να καθορίζεται από τη δουλειά του συζύγου τους. Εχουν τη δική τους και επιθυμούν να τη ζήσουν όπως εκείνες νομίζουν.
FINANCIAL TIMES
Οι εκλογές στην Τουρκία
Οι εκλογές της προσεχούς Κυριακής στην Τουρκία είναι ιστορικής σημασίας. Διεξάγονται προκειμένου να λυθεί το «μπρα ντε φερ» ανάμεσα στη νεο-ισλαμιστική κυβέρνηση του Ταγίπ Ερντογάν και στο πολιτικοστρατιωτικό κατεστημένο για την εκλογή του νέου προέδρου. Είναι περισσότερο από σαφές το πώς αυτή η διαπάλη θα καθορίσει τη συνταγματική κρίση, η οποία όσο κι αν ηχεί περίεργα, ελάχιστα έχει εμπλακεί στην προεκλογική εκστρατεία. Ενδεχομένως αυτό να οφείλεται στο γεγονός ότι οι συγκεκριμένες εκλογές αφορούν στο μέλλον και τη φύση της τουρκικής δημοκρατίας. Το κυβερνών κόμμα της Δικαιοσύνης και της Ανάπτυξης, το οποίο αναδύθηκε μέσα από κατακερματισμένα ισλαμικά κινήματα, επιβλήθηκε στην τουρκική κοινωνία ως ο εκπρόσωπος του εκσυγχρονισμού της συντηρητικής και θρησκευτικής Τουρκίας. Την ίδια στιγμή, όμως, είναι δυναμικό, προοδεύει στον επιχειρηματικό τομέα και είναι αποφασισμένο να διασφαλίσει το δικαίωμά του να συμμετέχει στην εξουσία, η οποία έως πρόσφατα αποτελούσε μονοπώλιο των, δυτικού τύπου, πολιτικών ελίτ. Απέναντι στο κόμμα της Δικαιοσύνης και της Ανάπτυξης βρίσκεται το κοσμικό κατεστημένο της Τουρκίας, του οποίου ηγούνται οι στρατιωτικοί που θεωρούν τους εαυτούς τους φύλακες της κληρονομιάς του Κεμάλ Ατατούρκ. Το κόμμα της Ανάπτυξης και της Δικαιοσύνης υπήρξε αποτελεσματικό υπό τον Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος, όχι μόνον προέβη σε βαθιές μεταρρυθμίσεις του κράτους, αλλά έβγαλε τη χώρα από την οικονομική κρίση. Μένει τώρα να πείσει την κοσμική μεσαία τάξη ότι δεν προτίθεται να ανατρέψει τον σημερινό τρόπο ζωής και να εγκαθιδρύσει θεοκρατικό καθεστώς διά της σιδηράς πυγμής. Αλλά είναι τελικά οι κοσμικοί αυτοί που παραμένουν προσκολλημένοι στο παρελθόν, αρκετά προβληματισμένοι με τον τρόπο που ο αγροτικός κόσμος «εισέβαλε» στις πόλεις και ανέτρεψε την ισορροπία της εξουσίας. Η Κυριακή βρίσκεται πλέον σε απόσταση αναπνοής.
DIE WELT
Οι γυναίκες υποψήφιες
Ποτέ άλλοτε στις τουρκικές βουλευτικές εκλογές δεν ήταν υποψήφιες τόσες γυναίκες. Tο μεγαλύτερο ποσοστό γυναικών στα κόμματα ήταν μέχρι τώρα 4,5% και αυτό στο πρώτο Κοινοβούλιο επί Κεμάλ Ατατούρκ. Μετά άρχισε η απομάκρυνση των γυναικών από τη Βουλή και τα κόμματα. Η σημερινή εικόνα είναι διαφορετική: στις 22 Ιουλίου κατεβαίνουν 3.000 γυναίκες και σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις θα κατορθώσουν να μπουν στο Κοινοβούλιο περισσότερες από ποτέ. Αυτή την πρωτοφανή εξέλιξη τη χρωστούν οι γυναίκες στη γυναικεία οργάνωση Kader, που ξεκίνησε μια μεγάλη καμπάνια υπέρ της συμμετοχής των γυναικών στην πολιτική ζωή. Παράλληλα, πολλά κόμματα διευκόλυναν την είσοδο γυναικών στους μηχανισμούς τους και τη συμμετοχή τους στις λίστες για τις εκλογές, αν και για να γίνει κάποιος υποψήφιος χρειάζεται να πληρώσει παράβολο άνω των 1.000 ευρώ. Ετσι αρκετές γυναίκες αποκλείστηκαν γιατί δεν είχαν το συγκεκριμένο ποσό. Η οργάνωση Kader υπολογίζει ότι θα εκλεγούν γύρω στις 50 γυναίκες βουλευτές, δηλαδή διπλάσιες από όσες είναι τώρα.
THE NEW YORK TIMES
Η πολιτική του φόβου
Προ ημερών, ο διευθυντής της εθνικής υπηρεσίας πληροφοριών έδωσε στη δημοσιότητα έκθεση με τον πολιτικά υποβοηθητικό τίτλο «Η τρομοκρατική απειλή εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών». Ο Φραν Τάουνσεντ, σύμβουλος του προέδρου επί θεμάτων εσωτερικής ασφάλειας, παραχώρησε συνέντευξη Τύπου και επιχειρηματολόγησε επί των ευρημάτων της έκθεσης. Οπως πάντα, το μήνυμα ήταν: «Να φοβάστε και να μην αμφιβάλλετε για τον πρόεδρο». Σίγουρα τα συμπεράσματα της έκθεσης είναι ανησυχητικά. Σχεδόν έξι χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου, η τρομοκρατία παραμένει η μεγάλη απειλή. Η Αλ Κάιντα έχει αλλάξει ηγέτες, είτε γιατί κάποιοι σκοτώθηκαν είτε γιατί συνελήφθησαν από τους Αμερικανούς. Αποτέλεσμα αυτής της εξέλιξης είναι η αναδιάρθρωσή της στα σύνορα Αφγανιστάν - Πακιστάν και επιχειρεί τώρα να επηρεάσει τους τρομοκράτες στο Ιράκ. Στόχος της, η επίθεση εναντίον αμερικανικών στόχων. Αν κάποιος μελετούσε με προσοχή το κείμενο της έκθεσης θα μπορούσε να πει ότι είναι επανάληψη των θέσεων του προέδρου Μπους στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας. Η αμερικανική κυβέρνηση, ωστόσο, χρησιμοποιεί την έκθεση για να περιορίσει τις φωνές εκείνων που ζητούν από τον πρόεδρο Μπους να τερματίσει τον καταστροφικό πόλεμο. Η κυβέρνηση δεν δίστασε ποτέ να παίξει το παιγνίδι του φόβου με στόχο πολιτικά οφέλη. Είναι ένα κυνικό παιγνίδι, αλλά στο παρελθόν είχε χρησιμοποιηθεί για να κάνει τους Δημοκρατικούς να σιωπήσουν. Αυτή τη φορά, όμως, δεν θα πρέπει να συμβεί το ίδιο πράγμα.
SUDDEUTSCHE ZEITUNG
Ο Μπους βοηθά τον Ολμερτ
«Φιλική εκδούλευση από την Ουάσιγκτον» χαρακτηρίζει την νέα πρωτοβουλία Μπους για την Εγγύς Ανατολή ο Αβι Πρίμορ, διευθυντής του Ευρωπαϊκού Κέντρου Σπουδών στο ιδιωτικό πανεπιστήμιο IDC - Herzliya στο Ισραήλ και πρώην πρέσβης της χώρας του στη Γερμανία. O υπό αίρεση πρωθυπουργός του Ισραήλ φοβάται κυρίως τη δεύτερη και τελευταία έκθεση της εξεταστικής επιτροπής για τον πόλεμο του Λιβάνου, που θα δημοσιευθεί το φθινόπωρο. Μόνο μια πολιτική πρωτοβουλία, ή ακόμη και μια δήθεν πρωτοβουλία που θα «ξυπνήσει» ελπίδες για την ειρηνευτική διαδικασία στην Εγγύς Ανατολή, μπορεί να αποσπάσει την προσοχή των Ισραηλινών από την έκθεση, η οποία αναμένεται να προκαλέσει σοβαρές αντιδράσεις στον πληθυσμό. Το ζητούμενο λοιπόν είναι εάν καταφέρει ο Ολμερτ να επιβιώσει πολιτικά έστω στις προσωρινές λαϊκές αντιδράσεις. Εάν τα καταφέρει, τότε θα μείνει επί μακρόν στην εξουσία. Γι' αυτό χρειάζεται οπωσδήποτε έστω αυτή την τυπική επικρότηση του Αμερικανού προέδρου. Πολύ περισσότερο που κάτι τέτοιο όχι μόνο δεν βλάπτει τον Αμερικανό πρόεδρο, αλλά αντίθετα ενισχύει έτσι το κύρος του και κερδίζει τη φήμη του ειρηνοποιού για την περιοχή.
THE TIMES
Ο νέος ρόλος του Τόνι Μπλερ
Ο τέως πρωθυπουργός της Βρετανίας Τόνι Μπλερ συναντήθηκε χθες στη Λισσαβώνα με εκπροσώπους του κουαρτέτου για τη Μέση Ανατολή, οι οποίοι και τον ενημέρωσαν για τον καινούργιο ρόλο του στην περιοχή. Εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Ενωσης, της Αμερικής, της Ρωσίας και των Ηνωμένων Εθνών (το κουαρτέτο) ήταν παρόντες. Ο ρόλος του Τόνι Μπλερ είναι συγκεκριμένος: να βρει χρήματα για τους Παλαιστίνιους, να προωθήσει την οικονομική ανάπτυξη και να βοηθήσει στην οικοδόμηση των θεσμών. Ηδη υπάρχουν φόβοι, ειδικά στην αμερικανική κυβέρνηση, ότι ένας τέως πρωθυπουργός, τόσο φιλόδοξος όσο ο Μπλερ, ίσως θεωρήσει τον ρόλο του περιορισμένο και επομένως θα αναζητήσει ευρύτερο ειρηνευτικό ρόλο. Ωστόσο, ο Τόνι Μπλερ, αν και έχει αρνηθεί ότι προτίθεται να υπερβεί τα όρια της εντολής που έλαβε, τις δύο τελευταίες ημέρες δεν έχασε ευκαιρία να συνομιλήσει με αξιωματούχους στις Βρυξέλλες, να επισκεφθεί τη Ρώμη και τη Μαδρίτη και να προετοιμαστεί για συναντήσεις στη Δυτική Οχθη με την Παλαιστινιακή Αρχή.
HAARETZ
Aφήστε ήσυχη τη Σόνια Πέρες
Δεν γνωρίζω προσωπικά την κυρία Σόνια Πέρες, σύζυγο του νέου προέδρου του Ισραήλ Σίμον Πέρες. Ούτε εκείνη με γνωρίζει. Ωστόσο, καθώς ο πρόεδρος Πέρες βάδιζε προ ημερών προς την προεδρική κατοικία, σκέφτηκα ότι όλοι θα πρέπει να αφήσουμε ήσυχη τη Σόνια. Η επίσημη τελετή για την προεδρία είχε πράγματι εορταστικό χαρακτήρα, όπως άλλωστε αναμενόταν. Ηταν όλοι εκεί για να τιμήσουν τον άνθρωπο που κέρδισε τον σεβασμό όλων και αφιέρωσε τη ζωή του στα δημόσια πράγματα. Και φυσικά όλοι εξέφραζαν την ελπίδα πως η προεδρία θα επανακτούσε την παλιά της αίγλη. Παράλληλα, όμως, με την εξέλιξη της τελετής, οι πάντες, δημοσιογράφοι, πολιτικοί και απλοί πολίτες, αναρωτήθηκαν αν θα ερχόταν. Ποια; Μα η Σόνια. Κι δημιουργήθηκε ξαφνικά η «υπόθεση Σόνια». Kακώς, γιατί η εκλογή στην προεδρία του Σίμον Πέρες δεν θα πρέπει να υποχρεώσει τη Σόνια να αλλάξει τις συνήθειές της και τον τρόπο ζωής της. Δεν αφορά τον κόσμο το πώς θα διαθέσει στο εξής τον χρόνο της. Για πολλές δεκαετίες η Σόνια Πέρες είχε επιλέξει να ζει με τον δικό της τρόπο. Ολες οι προσπάθειες των ΜΜΕ δεν επηρέασαν τον συγκεκριμένο τρόπο ζωής της και δεν απολογήθηκε ποτέ γι' αυτόν. Ισως να βοηθήσει με τη στάση της πολλές γυναίκες που δεν θέλουν να είναι ετερόφωτες, γυναίκες που δεν θέλουν η ζωή τους να καθορίζεται από τη δουλειά του συζύγου τους. Εχουν τη δική τους και επιθυμούν να τη ζήσουν όπως εκείνες νομίζουν.
Comments